Η μαχόμενη Ελλάδα του 2012 όπως η Ισπανία του 1936, για τους λαούς της Ευρώπης !
της Σόνιας Μητραλιά
(Αυτή η ομιλία της Σόνιας Μητραλιά, μέλους της ελληνικής Επιτροπής ενάντια στο Χρέος και της Πρωτοβουλίας Γυναικών ενάντια στο Χρέος και στα Μέτρα Λιτότητας, εκφωνήθηκε στη συγκέντρωση της 17ης Φεβρουαρίου στη Μασσαλία, που οργανώθηκε από τη γαλλική καμπάνια «για ένα λογιστικό έλεγχο πολιτών του δημόσιου χρέους»).
Η ιστορία επιταχύνεται και τα κατακλυσμικά γεγονότα των τελευταίων ημερών στην Ελλάδα πρέπει να πείσουν από εδώ και πέρα και τους πιο διστακτικούς: Η Ελλάδα τείνει να γίνει σήμερα για αυτή την Ευρώπη του 2012 ό,τι ήταν η Ισπανία για την Ευρώπη του 1936! Αυτή η φαινομενικά τολμηρή διαπίστωση δεν οφείλεται σε κάποιο ρομαντικό. Όχι, έγινε από τους κυβερνήτες μας καθώς αυτοί που μας την επαναλαμβάνουν καθημερινά εδώ και σχεδόν δυο χρόνια είναι οι «από πάνω», οι Μέρκελ και Σαρκοζί, το ΔΝΤ και οι τραπεζίτες, η πέρα από σύνορα νεοφιλελεύθερη αντίδραση, εκείνοι που επέλεξαν να μετατρέψουν την Ελλάδα σε εργαστήρι των απάνθρωπων πολιτικών τους και τους Έλληνες σε πειραματόζωα της δικής τους θεραπείας-σοκ.
Κρίση Δημοκρατίας στην Ευρώπη
Οι αστικές τάξεις της Ευρώπης, αυτή η τάξη ανθρώπων για τους οποίους λέει ο Άνταμ Σμιθ ότι "έχουν συμφέρον να εξαπατούν, ακόμη και να καταπιέζουν τους πολίτες, και σε πολλές περιπτώσεις και τους εξαπάτησαν και τους καταπίεσαν", έχουν συγκροτήσει έναν μεγάλο σχηματισμό μάχης που ετοιμάζεται να κλείσει παλιούς λογαριασμούς, όχι μόνο με το εργατικό κίνημα, τα εργατικά σωματεία, τις πολιτικές οργανώσεις των εργαζομένων και την μαρξιστική θεωρία, αλλά και με το κοινωνικό κράτος και τον κεϊνσιανισμό. 
Στη Γαλλία το κάλεσμα ξεπέρασε τις 50.000 υπογραφές υποστήριξης, στο Βέλγιο οι συλλογικότητες ATTAC και CADTM προσέφυγαν στο Συμβούλιο Επικρατείας ενάντια στα 54 δισεκατομμύρια για τη διάσωση της τράπεζας Dexia, στην Ελλάδα δραστηριοποιείται μια Επιτροπή λογιστικού ελέγχου εδώ και ένα χρόνο. Ας ξεκινήσουμε και εδώ στην Ιταλία. 
Ανέκδοτο έχει γίνει πάλι η Ελλάδα στην Ευρώπη. Αφορμή αυτή τη φορά είναι τα δισεκατομμύρια που φεύγουν κάθε μήνα από τις ελληνικές τράπεζες για το εξωτερικό και συγκεκριμένα για πιο ασφαλείς προορισμούς. Το τελευταίο, καθόλου τιμητικό, δημοσίευμα ήρθε από τον βρετανικό Guardian, ενώ πλήθος σχετικών αναφορών έχει ακόμη δει το φως της δημοσιότητας από τις στήλες του γερμανικού περιοδικού Der Spiegel και πολλών άλλων μέσων.
"Το σύστημα της δημόσιας πίστης, δηλ. των κρατικών χρεών, που τις αρχές του τις ανακαλύπτουμε κιόλας στο μεσαίωνα στη Γένουα και στη Βενετία, διαδόθηκε σ’ όλη την Ευρώπη στη διάρκεια της περιόδου της μανουφακτούρας. Το αποικιακό σύστημα με το θαλάσσιο εμπόριό του και με τους εμπορικούς του πολέμους του χρησίμευσε σαν θερμοκήπιο. Ετσι στέριωσε πρώτα στην Ολλανδία. Το δημόσιο χρέος, δηλ. το ξεπούλημα του κράτους –αδιάφορο αν είναι απολυταρχικό, συνταγματικό ή δημοκρατικό κράτος– βάζει τη σφραγίδα του στην κεφαλαιοκρατική εποχή. Το μοναδικό κομμάτι τού λεγόμενου εθνικoύ πλούτου, που στoυς σύγχρονους λαούς ανήκει πραγματικά στο σύνολο του λαού είναι το δημόσιο χρέος τους 1. Γι’ αυτό είναι πέρα για πέρα συνεπής η σύγχρονη θεωρία που λέει πως ένας λαός γίνεται τόσο πιο πλούσιος, όσο πιο βαθιά βουτιέται στα χρέη. Το δημόσιο χρέος γίνεται το credo [πιστεύω] του κεφαλαίου. Κι από τη στιγμή που εμφανίζεται η χρέωση του δημοσίου, τη θέση του αμαρτήματoς ενάντια στο άγιο πνεύμα, για το οποίο δεν υπάρχει άφεση, την παίρνει η καταπάτηση της πίστης άπέναντι στο δημόσιο χρέος. 
Εφόσον το ανθρώπινο γένος επιβιώσει, από την κλιματική κρίση και ο πολιτισμός , από την οικονομική καταστροφή , τα τελευταία τριάντα χρόνια θα φαίνονται ,στους ιστορικούς του μέλλοντος ,ως αυτά που πραγματικά ήταν: μια περίοδος συσκότισης, δικτατορίας της άγνοιας , ηγεμονίας της ενιαίας φιλελεύθερης σκέψης ,που συνοψίζεται στη σύνθεση των ‘’αποφθεγμάτων’’ των δύο κυριότερων εκφραστών της: «Η κοινωνία δεν υπάρχει. Υπάρχουν μόνο άτομα », δηλαδή τα υποκείμενα των ανταλλαγών, δηλαδή η αγορά (Margaret Thatcher), και" Η κυβέρνηση δεν είναι η λύση αλλά το πρόβλημα », δηλαδή, πρέπει να κυβερνά η αγορά ! (Ronald Reagan). Ο φιλελευθερισμός έχει πράγματι απαλλάξει από το βάρος της σκέψης και της δράσης το σύνολο των μελών του, είτε το συνειδητοποιούν είτε όχι . Για την οικονομική και την κοινωνική διακυβέρνηση καθώς και κάποιες διορθωτικές αλλαγές προνοεί πλέον η αγορά. 
Παραπαίουσα και εξασθενημένη, η δημοκρατία , τείνει να καταρρεύσει συμπαρασύροντας ένα δικομματικό σύστημα ,θεσμικά δομημένο με τρόπο που να εξυπηρετεί, παρασκηνιακά, τα συμφέροντα των πιστωτών. Όλη η Ευρώπη, κατευθύνεται προς τις ίδιες πολιτικές λιτότητας, που απαιτούνται από τους τεχνοκράτες του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) . Όχι μόνο έχει αποδειχθεί , μέσω του ελληνικού παραδείγματος, η αναποτελεσματικότητα αυτού του σχεδίου(τουλάχιστον για τον λαό), αλλά και επιβεβαιώνεται όταν παρακαλούν για τη διεξαγωγή εκλογών ώστε να θέσουν σε εφαρμογή αυτές τις πολιτικές , ανεξάρτητα από το ποιος θα είναι ο νικητής των εκλογών. Ο λαός δεν έχει πια τη δυνατότητα επιλογής , γιατί η οικονομική πολιτική εξαρτάται εκ των προτέρων από τους πιστωτές, όπως έγινε στην Ιρλανδία και την Πορτογαλία στις παραμονές των εκλογών. Η Τρόικα (που αποτελείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ) επιβάλλει τις πολιτικές της και ο υποψήφιος νικητής της κάλπης ,θα είναι εκεί μόνο για να τις εφαρμόσει, εξαπατώντας τους ψηφοφόρους ,με την υποτιθέμενη διαφορετικότητα της οικονομικής πολιτικής ,του κόμματός του. 
«Η γέννα δεν είναι προνόμιο για τους πλούσιους, ζητάμε δωρεάν τοκετό, τα λεφτά των τοκοχρεολυσίων να πάνε αμέσως στην υγεία». Με αυτά τα κεντρικά αιτήματα, η «Πρωτοβουλία Γυναικών ενάντια στο χρέος & στα μέτρα λιτότητας» και η «Αδέσμευτη Κίνηση Γυναικών» επιχειρούν να γνωστοποιήσουν σε όλη την ελληνική κοινωνία, τα πρόσφατα περιστατικά άρνησης δημόσιων νοσοκομείων να περιθάλψουν ετοιμόγεννες γυναίκες, επειδή αδυνατούσαν να προκαταβάλουν το ορισθέν αντίτιμο!