Σήμερα, διαδηλώσεις σε δεκάδες ευρωπαϊκές πόλεις
Και η TUC (6 εκ. μέλη) στο πλευρό των 595 καθαριστριών!
Σήμερα είναι η 20η Σεπτεμβρίου, ημέρα που κορυφώνεται η διεθνής εβδομάδα αλληλεγγύης στις 595 Ελληνίδες καθαρίστριες και στον εμβληματικό 12μηνο αγώνα τους, με συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις που θα γίνουν σε δεκάδες ευρωπαϊκές πόλεις, από το Λονδίνο και τη Μαδρίτη, μέχρι το Βερολίνο και τη Μασσαλία.
Φτάνοντας λοιπόν σε αυτή τη μέρα, νομίζουμε ότι επιβάλλεται μια πρώτη διαπίστωση: Η διεθνής καμπάνια αλληλεγγύης που ξεκίνησε με την υποστήριξη πρωτοποριακών αλλά μικρών συνδικαλιστικών, κινηματικών και άλλων δυνάμεων σε μερικές ευρωπαϊκές χώρες, κινητοποιεί πια σήμερα μερικές από τις μαζικότερες και πιο ιστορικές συνδικαλιστικές οργανώσεις του κόσμου. Όπως για παράδειγμα, τη βρετανική TUC (Γενική Συνομοσπονδία Εργατών), που αριθμεί 6 εκατομμύρια μέλη και συσπειρώνει στους κόλπους της 54 συνδικάτα. Πράγματι, χτες, η Frances O’Brady, Γενική Γραμματέας της TUC, απηύθυνε ιδιαίτερα θερμό μήνυμα αλληλεγγύης και υποστήριξης στις 595 καθαρίστριές μας, το οποίο, αφού αρχίζει με τη φράση «Εκ μέρους του συνδικαλιστικού κινήματος στη Μεγάλη Βρετανία και των 6 εκατομμυρίων μελών μας», καταλήγει ως εξής: «Ο αγώνας σας, τον οποίο στηρίζουμε στο Ενωμένο Βασίλειο μέσα από την Greek Solidarity Campaign, είναι συμβολικός της υπόθεσης για την οποία όλοι μας παλεύουμε. Εκφράζετε αυτό που παντού πιστεύουν οι εργάτες όταν ζητάτε να τερματιστεί η λιτότητα και, με πιο συγκεκριμένους όρους, όταν ζητάτε να γυρίσετε πίσω στις δουλειές σας που δόθηκαν στους υπεργολάβους. Οι άνθρωποι χρειάζονται καλές εργασίες με καλούς μισθούς, και όχι να είναι μόνιμα υποαμειβόμενοι και επισφαλώς απασχολούμενοι.
Καθώς πλησιάζουμε στην 20η Σεπτεμβρίου, μέρα κορύφωσης των κινητοποιήσεων της εβδομάδας διεθνούς αλληλεγγύης στις 595 καθαρίστριες μας, ο τόνος των διαδηλώσεων τείνει να αλλάξει, να γίνει πιο μαχητικός, να συνδέσει το τοπικό με το διεθνές, το τερπνό μετά του ωφελίμου ή μάλλον το ωφέλιμο με το…ακόμα πιο ωφέλιμο. 
Μετά από την Καταλονία και τη Βρετανία, το οδοιπορικό μας στο παγκόσμιο κίνημα συμπαράστασης στις Ελληνίδες καθαρίστριες μας φέρνει σήμερα στη Γαλλία. Το πρώτο πράγμα που χτυπάει εδώ στο μάτι είναι το πολύ ευρύ φάσμα οργανώσεων και ευαισθησιών που οργανώνουν τις κινητοποιήσεις αλληλεγγύης. Εργατικά συνδικάτα συνεργάζονται με φεμινιστικές και οικολογικές συλλογικότητες, αλλά και με κινήσεις πολιτών, κοινωνικά κινήματα και αριστερά πολιτικά κόμματα διαφορετικών προσανατολισμών και κινητοποιούνται –όλοι και όλες μαζί- στο πλευρό των 595 καθαριστριών όχι μόνο στο Παρίσι αλλά και σε πολλές άλλες γαλλικές πόλεις.
Μέρα με τη μέρα, ώρα με την ώρα πληθαίνουν οι απαντήσεις στο «Κάλεσμα για μια διεθνή μέρα αλληλεγγύης στις 595 καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών της Ελλάδας», που ήδη κυκλοφορεί σε 9 γλώσσες. Κάνοντας ένα μεγάλο άλμα στην παρουσίαση αυτής της διεθνούς καμπάνιας, που εγκαινιάσαμε χτες με την Καταλονία, περνάμε σήμερα στη Βρετανία όπου η κινητοποίηση είναι ήδη σημαντική και χρωστάει πολλά στη δράση της Greek Solidarity Campaign, αντιπροσωπεία της οποίας –στην οποία θα μετέχει και εκπρόσωπος του λονδρέζικου συνδικάτου καθαριστών- θα επισκεφτεί τις επόμενες βδομάδες την Αθήνα και θα έχει επαφές με τις 595 αγωνιζόμενες καθαρίστριες.
Η λεζάντα στην εικόνα/κουίζ που ανάρτησε πριν από τρεις μέρες στην ιστοσελίδα της η τοπική οργάνωση της πόλης Μανσού της Καταλονίας του κυβερνητικού Λαϊκού Κόμματος της Ισπανίας, ήταν ιδιαίτερα εύγλωττη: «Ποια μέθοδος σας φαίνεται πιο αποτελεσματική για να λογικευτεί ο Αρτούρ Μας;». Αναπόφευκτα, το περίεργο κουίζ πήρε ακαριαία διαστάσεις σκανδάλου καθώς ο Αρτούρ Μας είναι ο σημερινός (συντηρητικός) πρωθυπουργός της Καταλονίας και το ζήτημα για το οποίο θα έπρεπε «να λογικευτεί» είναι η δέσμευσή του να καλέσει στις 9 Νοεμβρίου τους συμπατριώτες του στις κάλπες για να αποφανθούν αν θέλουν την Καταλονία ανεξάρτητη από το Ισπανικό Κράτος!...
Το 
Η ένωση ATTAC Μαρόκου χαιρετίζει το θάρρος των 595 Ελληνίδων καθαριστριών του Δημοσίου, που αγωνίζονται εδώ και 11 μήνες ενάντια στην απόλυσή τους και στα μέτρα λιτότητας και συρρίκνωσης του δημόσιου τομέα που έχει επιβάλει η υπό την κηδεμονία των Διεθνών Χρηματοπιστωτικών Ιδρυμάτων και της Ευρωπαϊκής Ένωσης ελληνική κυβέρνηση. 
Η προειδοποίηση που ακολουθεί απευθύνεται κατά προτεραιότητα σε όλες τις «ευαισθησίες» της ελληνικής αριστεράς: Στους αμέσως επόμενους μήνες –ή ακόμα και εβδομάδες- δώστε ιδιαίτερη προσοχή στην Ισπανία και ειδικότερα στη Καταλονία, αν δεν θέλετε να βρεθείτε προ μεγάλων εκπλήξεων που θα ανατρέψουν τα όποια -κυβερνητικά και άλλα- σχέδιά σας. Γιατί; Μα, επειδή οι διαρκώς επιταχυνόμενες εξελίξεις στο Ισπανικό Κράτος, είναι πια ιστορικών διαστάσεων και απειλούν να αναδιαμορφώσουν το κοινωνικό και πολιτικό σκηνικό σε όλη την Ευρώπη, μεταβάλλοντας τους συσχετισμούς δυνάμεων και βάζοντας σε κρίση παγιωμένες –εδώ και πολλές δεκαετίες- καταστάσεις, ισορροπίες και… καθεστώτα. Με άλλα λόγια, μεγάλη προσοχή στα τεκταινόμενα της Ισπανίας αν δεν θέλετε να λογαριάζετε –και εδώ στην Ελλάδα- χωρίς τον Ισπανό και Καταλανό ξενοδόχο…
Γιατί το άρθρο που ακολουθεί; Προφανώς, επειδή τραβάει προκαταβολικά τον αναγνώστη καθώς αναφέρεται όχι σε κάποιον ανώνυμο, αλλά στο δισέγγονο του Δαρβίνου. Επίσης, προφανώς, επειδή δίκαια συγκινεί και βάζει σε (χρήσιμες) σκέψεις η ζωή και ο ηρωικός του θάνατος «μια μέρα πριν κλείσει τα 21 χρόνια του». Όμως, υπάρχει κι ένας ακόμα λόγος που μας έκανε να «αλιεύσουμε» -και να μεταφράσουμε- το παρακάτω άρθρο στη διαδικτυακή εφημερίδα της Ανδαλουσίας andalucesdiario.es: Αποκαλύπτει στον Έλληνα αναγνώστη μια σημερινή ισπανική πραγματικότητα που αγνοεί, εκείνη της «πολιτικής αρχαιολογίας», δηλαδή της οργανωμένης και συστηματικής αναζήτησης από χιλιάδες εθελοντές των λειψάνων εκατοντάδων χιλιάδων -πάντα άθαφτων και αγνοούμενων- αντιφασιστών μαχητών του εμφυλίου του 1936-1939.
Ο πρόεδρος της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι εξέπληξε την προηγούμενη εβδομάδα με την απόφασή του να μειώσει κι’ άλλο τα επιτόκια, σε νέα ιστορικά χαμηλά επίπεδα, σχεδόν στο μηδέν(0,05%) από 0,15%. Μείωσε επίσης και τα επιτόκια καταθέσεων, από το -0,10% στο -0,20% σε μια προσπάθεια να αποθαρρύνει τις τράπεζες να «παρκάρουν» κεφάλαια στην ΕΚΤ. Στόχος το πάμφθηνο χρήμα να βοηθήσει την ανάπτυξη της οικονομίας της Ευρωζώνης που βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο χρόνιας στασιμότητας και αποπληθωρισμού: μείωσης δηλαδή του πληθωρισμού σε επίπεδα τα οποία δεν συμφέρει τις επιχειρήσεις να επενδύσουν αφού δεν μπορούν να προσδοκούν σε αύξηση τιμών των προϊόντων και υπηρεσιών που παρέχουν.
H Τρόικα, που αποτελείται από εκπροσώπους του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ), της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, πραγματοποίησε για πρώτη φορά τις διαπραγματεύσεις της με την ελληνική κυβέρνηση, από τις 2 έως τις 4 Σεπτεμβρίου, εκτός της χώρας. Ως τόπο φιλοξενίας επέλεξε το Παρίσι, και πιο συγκεκριμένα την έδρα του εξόχως φιλελεύθερου Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), στο Château de la Muette. 
Αν και το κάλεσμα για μια διεθνή μέρα αλληλεγγύης στις 595 καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών έγινε μέσα στο κατακαλόκαιρο, η ανταπόκριση που συναντάει είναι τόσο θετική που επαληθεύει την αρχική αισιόδοξη υπόθεση εργασίας: Αυτός ο παραδειγματικός αγώνας μιας χούφτας Ελληνίδων εργατριών ξεπερνάει τα όρια της χώρας μας και είναι εμβληματικός των καλύτερων λαϊκών αντιστάσεων στη σκληρή εποχή των Μνημονίων στην Ευρώπη, αλλά και πέρα από αυτήν!...
Γιατί μια σελίδα της "Εποχής" για τον Πρώτο Παγκόσμιο πόλεμο; Το ερώτημα δεν μπαίνει σωστά. Γιατί μόνο μια σελίδα για το Πρώτο Παγκόσμιο Μακελειό και μόνο στην Εποχή;*
Την ώρα που παντού στην Ευρώπη –αλλά όχι και στην Ελλάδα- τα εκατό χρόνια από το ξέσπασμα του Πρώτου Παγκόσμιου Μακελειού προσφέρουν μια καλή αφορμή για να (ξανα)θυμηθούν οι «από κάτω» τους γιγάντιους ανοιχτούς λογαριασμούς που διατηρούν πάντα με τους «από πάνω»τουλάχιστον από την εποχή της σταύρωσης του Σπάρτακου, το contra-xreos.gr θέλει να συμβάλει σ’αυτή τη διδακτική αναπόληση καθώς τη θεωρεί ζωτικής σημασίας για το σήμερα και το αύριο της ανθρωπότητας. Μπορεί λοιπόν να συνέβη πριν από ένα αιώνα, αλλά εκείνη η αδιανόητη ανθρωποσφαγή είχε για θύματά της νέους οι περισσότεροι από τους οποίους δεν πρόλαβαν ποτέ να γίνουν είκοσι χρονών… Και να σκεφτεί κανείς ότι την ώρα που οι πατριώτες όλων των χωρών αλληλοσφάζονταν, τη τιμή του σοσιαλισμού, του εργατικού κινήματος και της ίδιας της ανθρώπινης αξιοπρέπειας την έσωσαν τότε όχι παραπάνω από τρεις ντουζίνες αγωνιστές που αποφάσισαν να πάνε ενάντια στο ρεύμα και στα κόμματά τους. Εκείνοι ακριβώς που συναντήθηκαν το Σεπτέμβρη του 1915 στο ελβετικό χωριουδάκι του Τσίμερβαλντ…
H Hedy Epstein, ενενηντάχρονη επιζήσασα του Ολοκαυτώματος, συνελήφθη τη Δευτέρα κατά τη διάρκεια διαμαρτυρίας μπροστά στο γραφείο του κυβερνήτη του Μιζούρι (βλέπε παρακάτω το συναρπαστικό βιογραφικό της -στα αγγλικά- από τη Wikipedia)
Σε αυτή τη σειρά των άρθρων , αναλύεται η πολυτάραχη ιστορία του ΔΝΤ στην Ουκρανία, από το ξέσπασμα της κρίσης του 2007-2008 μέχρι τον τελευταίο προγραμματισμό του χρέους που αποδέχτηκε η μη εκλεγμένη κυβέρνηση μετά την εξέγερση, στα τέλη του 2013 - αρχές του 2014.
Η εκθετική αύξηση της μόλυνσης τόσο του αέρα στις μεγάλες πόλεις, όσο και του πόσιμου νερού και του περιβάλλοντος γενικότερα, η υπερβολική θέρμανση του πλανήτη, το ξεκίνημα της τήξης των πολικών πάγων, ο πολλαπλασιασμός των «φυσικών» καταστροφών, η σταδιακή φθορά του στρώματος του όζοντος στην ατμόσφαιρα, η αποψίλωση, με ολοένα και πιο γοργούς ρυθμούς, των τροπικών δασών και η γοργή ελάττωση της βιο-ποικιλότητας με την εξαφάνιση χιλιάδων ειδών. Η εξάντληση των εδαφών, η ερημοποίηση, η συνεχής συγκέντρωση αποβλήτων (ειδικά πυρηνικών) που δεν είναι πια εύκολο να τα διαχειριστούμε, ο πολλαπλασιασμός των πυρηνικών ατυχημάτων και η απειλή ενός καινούργιου Tchernobyl. Η μόλυνση της τροφής, οι γενετικοί χειρισμοί, οι «τρελές αγελάδες», το κρέας με ορμόνες.
Η αρχή του 21ου αιώνα είναι καταστροφική: οικολογικός κίνδυνος χωρίς προηγούμενο, χαοτική παγκόσμια τάξη πραγμάτων σημαδεμένη από το τρόμο και τους πολέμους χαμηλής έντασης που απλώνονται σαν γάγγραινα πάνω στο πλανήτη -στη κεντρική Αφρική, στη Μέση Ανατολή, κατά μήκος της ακτής του Ειρηνικού στη Νότια Αμερική- και αντανακλώνται σε όλα τα έθνη.
Βερολίνο 1933. Η Νύχτα των Κρυστάλλων. Το ναζιστικό καθεστώς προωθεί μια κοινωνική συνοχή στηριγμένη στο ναρκισσισμό του «εθνικού εμείς», καθιστώντας την κοινωνία πρόθυμη να υπερασπιστεί με κάθε τρόπο τη φυλετική της καθαρότητα. Τα πρόσωπα (και άρα οι πολίτες) κρύβονταν συχνά πίσω από την απρόσωπη άρεια συλλογική ψυχή, επενδύοντας στα γυμνασμένα σώματα των μαχητών και στην αδρή «καθαρότητα» του δημόσιου χώρου βασικές κοινωνικές και ψυχολογικές προσδοκίες τους, αλλά και τις εξατομικευμένες ευθύνες τους. Στο καθεστώς αυτό συνοδεύουν λίγο λίγο τους Εβραίους στη φρικιαστική πορεία του «αποδιοπομπαίου τράγου» οι αριστεροί, αρκετοί φιλελεύθεροι, οι ομοφυλόφιλοι, τα άτομα με ειδικές ανάγκες και οι Αθίγγανοι. Μια κοινωνία καθαρών που στο όνομα της καθαρότητας βρωμίζει πιο πολύ από κάθε άλλη φορά, πετώντας «ακάθαρτους»(!) ανθρώπους στα στρατόπεδα όπως τα άπλυτα ρούχα σε μια βιαστική επίσκεψη στο πίσω μέρος της ντουλάπας.