Ο συριακός λαός απαλλάχθηκε από τους Άσαντ, αλλά οι καμπιστές υμνητές τους προσποιούνται ότι το αγνοούν...
του Γιώργου Μητραλιά
Χιλιάδες και χιλιάδες Σύροι όλων των ηλικιών χορεύουν και αγκαλιάζονται, κλαίνε και τραγουδούν, ανεμίζουν τη νέα σημαία της χώρας και γιορτάζουν το τέλος της τυραννίας, στο κέντρο των συριακών πόλεων αλλά και στο Παρίσι, την Κωνσταντινούπολη και τη Μόσχα, στο Βερολίνο ή τη Στοκχόλμη, παντού στον κόσμο όπου έχουν βρει καταφύγιο τα σχεδόν 7 εκατομμύρια Σύροι που διώχτηκαν από τη χώρα τους μετά το 2011. Και χιλιάδες Σύροι που διασχίζουν τα σύνορα, ακόμη και με τα πόδια, και επιστρέφουν στη χώρα τους μετά από μια πολύ μακρά περίοδο αναγκαστικής εξορίας. Αλλά και χιλιάδες Σύριοι που αναζητούν τα αγαπημένα τους πρόσωπα που έχουν φυλακιστεί, βασανιστεί ή εξαφανιστεί στα κάτεργα και στους αμέτρητους ομαδικούς τάφους του καθεστώτος!
Αυτές οι τρομερές σκηνές χαράς, αλλά και ανείπωτου ανθρώπινου πόνου, που δεν μπορούν παρά να συγκλονίσουν και να συγκινήσουν βαθιά κάθε έστω και ελάχιστα ευαίσθητο άνθρωπο, αφήνουν ωστόσο παγερά αδιάφορους εκείνους τους δεξιούς, ακροδεξιούς ή και αριστερούς, σε όλο τον κόσμο, που φοβούνται και μισούν τις λαϊκές εξεγέρσεις καθώς βλέπουν σε αυτές μόνο «συνωμοσίες» περισσότερο ή λιγότερο καταχθόνιων δυνάμεων. Δείχνοντας πλήρη αναισθησία, προτιμούν να μην λένε τίποτα γι' αυτές τις σκηνές χαράς και πόνου του συριακού λαού με σάρκα και οστά. Ούτε μια λέξη. Τίποτα άλλο παρά μόνο θεωρίες συνωμοσίας που τους κάνουν να εφευρίσκουν μια Συρία χωρίς Σύρους, στην οποία συγκρούονται μόνο... ξένα γεωστρατηγικά συμφέροντα. Ακριβώς όπως εφεύραν και προπαγάνδισαν χθες μια ονειρεμένη Συρία όπου η φάρα των Άσαντ δεν εξόντωνε τους υπηκόους της αλλά απολάμβανε την ενθουσιώδη υποστήριξή τους! Και επειδή κάνουν όλα αυτά, γίνονται άξιοι διάδοχοι και κλώνοι των διαβόητων προγόνων τους οι οποίοι δεν είδαν τίποτα, οι μεν από τα ναζιστικά στρατόπεδα, οι δε από τα σταλινικά γκούλαγκ!
Πάνω σε τι επικεντρώνεται η σύγκρουση μέσα στη σιωνιστική ελίτ εξουσίας; Μην πιστεύετε ότι πρόκειται για σύγκρουση μεταξύ γερακιών και περιστερών, όπως την παρουσιάζουν τα δυτικά μέσα ενημέρωσης. Όχι, μην πιστεύετε καν ότι το μεγαλύτερο μέρος των ισραηλινών μαζών που διαδηλώνουν για να απαιτήσουν μια συμφωνία που θα οδηγήσει σε μια νέα ανταλλαγή αιχμαλώτων μεταξύ της κυβέρνησής τους και της Χαμάς, επιδιώκει να τερματιστεί η τραγωδία της Γάζας και να αποσυρθεί ο στρατός κατοχής από αυτήν. Όχι, όπως έχουμε επανειλημμένα τονίσει, ο σιωνιστικός στρατός δεν θα αποχωρήσει για δεύτερη φορά από τη Λωρίδα, αφού ακόμη και οι "μετριοπαθείς" στις τάξεις του πιστεύουν ότι μια νέα αποχώρηση θα σήμαινε επανάληψη του ίδιου λάθους.
Αποκορύφωμα της περιπλάνησης της Ολυμπιακής Φλόγας στη Γαλλία ήταν η συνάντησή της με μια «αντιστασιακή 102 ετών», που προβλήθηκε δεόντως από τα ΜΜΕ της χώρας, τα οποία δεν δίστασαν να την θεωρήσουν κάτι σαν αποθέωση των ανθρωπιστικών και ειρηνιστικών αρετών αυτής της περιλάλητης φλόγας. Πόσο μάλλον που η ηλικιωμένη αυτή κυρία, κατά τα άλλα πολύ συμπαθής, δήλωσε ότι ήθελε να μεταφέρει την Ολυμπιακή Φλόγα «στο όνομα των αξιών της φιλίας μεταξύ των λαών που η ίδια υπερασπίστηκε στη διάρκεια της Αντίστασης». Προφανώς, η ηλικιωμένη μαχήτρια της Αντίστασης, όπως και η πλειοψηφία των συμπατριωτών της, θα έτρεφε διαμετρικά αντίθετα αισθήματα, αν οι αρχές και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης τους δεν της είχαν αποκρύψει την φοβερή αλήθεια, αν της είχαν εξηγήσει ότι αυτή η ολυμπιακή φλόγα ήταν εφεύρεση του Γιόζεφ Γκέμπελς, ενός από τους μεγαλύτερους εγκληματίες στην ιστορία της ανθρωπότητας, ότι η πρώτη διαδρομή της προετοίμασε το δρόμο για το Δεύτερο Παγκόσμιο Μακελειό διαγράφοντας τα όρια του μελλοντικού Τρίτου Ράιχ, και ότι το σημερινό Ολυμπιακό τσίρκο έλκει την καταγωγή του από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου (1936) του θριαμβεύοντα ναζισμού... (1)