Το ιστορικό κατηγορητήριο της Γκρέτα
σε αυτούς που μας κυβερνάνε...
“Παίζετε θέατρο”, “παίζετε με την πολιτική, παίζετε με τα λόγια, παίζετε με το μέλλον μας”! Το κατηγορητήριο που απάγγειλε, την 1η Ιουλίου στη Βιέννη, η -18χρονη πια- Γκρέτα Τούνμπεργκ στους ηγέτες των πλουσιότερων χωρών του κόσμου, αρκετοί από τους οποίους βρίσκονταν μάλιστα σε απόσταση λίγων μέτρων από αυτήν, δεν αφήνει κανένα περιθώριο για αυταπάτες: Αυτοί που κυβερνάνε τον κόσμο δεν είχαν ποτέ και ούτε πρόκειται να έχουν την παραμικρή διάθεση να αντιμετωπίσουν την κλιματική καταστροφή σαν μια κατακλυσμική κρίση που απειλεί, όσο καμιά άλλη στο παρελθόν, την ίδια την ανθρωπότητα και τον πλανήτη μας!
Όμως, όπως πάντα, η Γκρέτα δεν περιορίζεται να καυτηριάσει τον κυνισμό και την υποκρισία αυτών που μας κυβερνούν. Πάει πιο μακριά, χτυπάει το πρόβλημα στη ρίζα του όταν καταγγέλλει ότι το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να εκμεταλλευτούν κι αυτήν ακόμα την καλπάζουσα κλιματική αλλαγή “για να κερδίσουν ψήφους, δημοσιότητα, πόντους στα χρηματιστήρια ή την επόμενη καλοπληρωμένη θέση σε κάποια εταιρεία ή σε ένα λόμπι συμφερόντων”. Και καθώς το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι το κέρδος και η μεγιστοποίηση του κέρδους, για αυτό και επιδεινώνουν την ήδη περίπου απελπιστική κατάσταση συνεχίζοντας να αυξάνουν -ακόμα και σήμερα- τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου!…
Όπως πάντα, έτσι λοιπόν και τώρα, η Γκρέτα δεν μάσησε τα λόγια της. Όμως, τονίζοντας αυτή τη φορά ότι “σας βαρεθήκαμε” και κυρίως, ότι “το σόου τελείωσε”, η Γκρέτα μας καλεί να μην εμπιστευόμαστε πια κανέναν άλλο από εμάς τους ίδιους, δηλαδή να πάρουμε τις τύχες στα χέρια μας. Ραντεβού λοιπόν τον προσεχή Οκτώβρη στους δρόμους και στις πλατείες όλου του κόσμου για την παγκόσμια κινητοποίηση ενάντια στην κλιματική αλλαγή, που θα πρέπει να γίνει όλο και πιο μαζική, όλο και πιο ριζοσπαστική. Εξάλλου, αν όχι τώρα,... πότε;
Γ.Μητραλιάς
Το Show τελείωσε!
της Greta Thunberg
Αύριο συμπληρώνονται 150 βδομάδες από τότε που αρχίσαμε τις σχολικές απεργίες για το κλίμα. Όλο αυτό το διάστημα, όλο και περισσότεροι άνθρωποι έχουν αφυπνιστεί για την κλιματική και οικολογική κρίση, ασκώντας περισσότερη πίεση σε εσάς – τους ανθρώπους της εξουσίας.
Τελικά, η δημόσια πίεση ήταν πολύ μεγάλη, τα μάτια του κόσμου ήταν στραμμένα σε εσάς. Οπότε, μπήκατε σε δράση. Όχι δράση για την κλιματική αλλαγή, αλλά αρχίσατε να παίζετε θέατρο. Παιχνίδια πολιτικά, παιχνίδια με τις λέξεις, παιχνίδια με το μέλλον μας.
Τον Αϊνστάιν(1) τον έχουν ακουστά οι πάντες, αλλά το όνομα του Λεβ Λαντάου(2) το γνωρίζουν μόνο κάποιοι ειδήμονες των θετικών επιστημών. Ωστόσο, και οι δυο τους έχουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά: Κατέχουν περίοπτες θέσεις στον μικρό κατάλογο με τις πιο ξεχωριστές μεγαλοφυίες του περασμένου αιώνα. Διακρίθηκαν για την ελευθερία της σκέψης τους και τον αντικομφορμισμό της ζωής τους. Και κυρίως, μοιράζονται πολιτικές τοποθετήσεις από αυτές που, όχι άδικα, θεωρούνται “εξτρεμιστικές”, επαναστατικές και ανατρεπτικές της (κάθε) καθεστηκυίας τάξης! Και για τις οποίες, “φυσικά”, κανείς δεν σας μίλησε ποτέ…
Ωστόσο, αυτή η “ένοχη αμνησία” δεν χρησιμεύει σε τίποτα μια και η (ελληνική) ομαδική παράκρουση εκείνων των εφιαλτικών χρόνων είναι πάντα παρούσα, θρονιασμένη στην καρδιά της ελληνικής κοινωνικής και πολιτικής επικαιρότητας. Και αυτό όχι μόνο επειδή πολλοί από τους σφαγείς της Σρεμπρενίτσα έμελλε να γίνουν αργότερα γνωστότεροι σαν βουλευτές και στελέχη της Χρυσής Αυγής. Ούτε επειδή πάρα πολλοί από τους ενθουσιώδεις θαυμαστές των δολοφόνων του Σαράγεβο βρέθηκαν στις επόμενες δεκαετίες στις πρώτες γραμμές των ποικίλων “εθνικιστικών” και λοιπών ρατσιστικών εξάρσεων. Η πελώρια πληγή που άνοιξε τότε, παραμένει πάντα ανοιχτή καθώς το ρατσιστικό και εθνικιστικό δηλητήριο που έσταξε η τότε ενθουσιώδης ταύτιση με τους φασίστες δολοφόνους πέρασε τελικά και, δυστυχώς, εξακολουθεί να κυκλοφορεί στις φλέβες της ίδιας της κοινωνίας!
Πάνω από δυο χρόνια έχουν περάσει από την γέννηση του κινήματος MeToo που φανέρωσε την τρομακτική έκταση της σεξουαλικής παρενόχλησης στο χώρο εργασίας και της σεξουαλικής βίας λόγω φύλου σε όλο τον κόσμο! Κάθε άλλο από εφήμερο, το κίνημα αυτό δεν παύει κάθε τόσο να μας επιφυλάσσει εκπλήξεις! Ολοζώντανο, όχι μόνο διαρκεί και απλώνεται σε όλες τις ηπείρους, αλλά και εξελίσσεται από εικονικό φαινόμενο στο διαδίκτυο σε ένα πραγματικό πρωτόγνωρο κοινωνικό κίνημα του 21ου αιώνα. Και κυρίως, γίνεται σημαία των εργαζόμενων γυναικών προκαλώντας μάλιστα ιστορικές και νικηφόρες κινητοποιήσεις ενάντια σε δυο γιγάντιες πολυεθνικές του πιο αδίστακτου κεφαλαίου…
Αν πιστέψουμε τα καλά μας διεθνή ΜΜΕ, οι Ηνωμένες Πολιτείες επιστρέφουν στην « ομαλότητα » και, φυσικά, ο Ντόναλντ Τραμπ είναι κιόλας παρελθόν. Με λίγα λόγια, είναι μια απλή παρένθεση ή μάλλον ένα ατύχημα καταδικασμένο να ξεχαστεί και να μην αφήσει ίχνη στην ιστορία της « πιο μεγάλης δημοκρατίας του κόσμου ». Κατά συνέπεια, είναι εντελώς λογικό για τα καλά μας ΜΜΕ να πάψουν να ενδιαφέρονται για αυτό το πρόσωπο που εξάλλου, « ζει τις τελευταίες μέρες του στο Λευκό Οίκο » και οι ενέργειες του οποίου δεν παρουσιάζουν πλέον κανένα ενδιαφέρον και άρα...αποσιωπούνται επιμελώς.
Ενώ οι πραξικοπηματικές προετοιμασίες του Τραμπ προχωρούν κανονικά, οι Ηνωμένες Πολιτείες αρχίζουν να παίρνουν την πρώτη γεύση μιας δυαδικής εξουσίας τόσο πρωτόγνωρης όσο και υποσχόμενης μεγάλες ανατροπές. Πράγματι, ενισχυμένος από την υποστήριξη των 72 εκατομμυρίων Αμερικανών που τον ψήφισαν στις πρόσφατες εκλογές, ο Τραμπ που διατηρεί πάντα υπό τον πλήρη έλεγχό του το Ρεπουμπλικανικό κόμμα, δείχνει ξεκάθαρα ότι γράφει στα παλιά του τα παπούτσια τα νομικίστικα επιχειρήματα των Δημοκρατικών αντιπάλων του, και προτιμά να οργανώνει τη δικιά του κρατική « νομιμότητα » που θεμελιώνεται όχι σε δημοκρατικούς ευσεβείς πόθους αλλά σε πολύ πιο τραχιά και υλικά « επιχειρήματα ». Με λίγα λόγια, ενώ οι αντίπαλοί του αγορεύουν περί της « δύναμης της αμερικανικής δημοκρατίας », ο Τραμπ ολοκληρώνει τώρα τις δικτατορικές του ετοιμασίες που άρχισε το 2016 και συνέχισε σε όλη τη διάρκεια της προεδρίας του…