Τέσσερα χρόνια πολέμου του Ρώσου Γολιάθ και
ο Ουκρανός Δαβίδ εξακολουθεί να αντιστέκεται!
του Γιώργου Μητραλιά
"Ποιος θα μπορούσε να προβλέψει, στις 24 ή 25 Φεβρουαρίου 2022, ότι ένα χρόνο αργότερα οι Ουκρανοί θα γίνονταν αντικείμενο πολυάριθμων προτάσεων ειρήνης και κατάπαυσης του πυρός από εχθρούς αλλά και από φίλους; Η απάντηση δεν είναιδύσκολη: πρακτικά κανείς, γιατί όλοι, εχθροί αλλά και φίλοι, δεν πίστευαν ότι ένα χρόνο αργότερα θα υπήρχε πάντα μια ανεξάρτητη χώρα με το όνομα Ουκρανία και ότι θα ήταν σε θέση να διαπραγματευτεί σοβαρά οτιδήποτε με την πανίσχυρη Ρωσική Ομοσπονδία. Με λίγα λόγια, αν σήμερα γίνεται λόγος για ειρήνη, αυτό οφείλεται στην ηρωική και εντελώς "απρόβλεπτη" αντίσταση του ουκρανικού λαού απέναντι στην επίθεση του μεγαλορώσικου ιμπεριαλισμού. Μια αντίσταση που ανέτρεψε τα αρχικά σχέδια τόσο των μεν όσο και των δε".(1)
Τα παραπάνω γράφτηκαν στις 22 Φεβρουαρίου 2023, με την ευκαιρία της πρώτης επετείου της εισβολής του ρώσικου στρατού στην Ουκρανία. Σήμερα, τρία χρόνια και τρεις επετείους αργότερα, παρόλο που ο ρωσικός στρατός έχει πια το πλεονέκτημα, το πρώτο και πιο ουσιαστικό δίδαγμα παραμένει το ίδιο: η Ουκρανία, ή μάλλον ο ουκρανικός λαός, συνεχίζει να διαψεύδει όλες τις αρχικές προβλέψεις τόσο των εχθρών όσο και των «φίλων» της Ουκρανίας, που στοιχημάτιζαν στην ήττα της και στην υποταγή της στη Ρωσία μέσα σε λίγες μέρες. Ήταν τότε που το Κρεμλίνο, σίγουρο για τον θρίαμβό του, προμήθευε τους εισβολείς του με... στολές παρέλασης εν όψει της επικείμενης παρέλασης της Νίκης στο κέντρο του Κιέβου. Ήταν επίσης τότε που ο Λευκός Οίκος, σίγουρος για την αναπόφευκτη συντριπτική ήττα της Ουκρανίας, πρότεινε στον πρόεδρό της Βολοντίμιρ Ζελένσκι, να τον σώσει φυγαδεύοντας τον κατεπειγόντως εκτός χώρας. Η απάντησή του έμεινε στην ιστορία: «Η μάχη θα δοθεί εδώ στην Ουκρανία. Χρειάζομαι όπλα, όχι ταξί».
Και πρέπει να παραδεχτούμε ότι η ευχή του Ζελένσκι εκπληρώθηκε. Οι «φίλοι» της Ουκρανίας από τη Δύση της έστειλαν όπλα, προκαλώντας την οργή των εχθρών της Ουκρανίας και των συμπαθούντων τους, οι οποίοι έσπευσαν να καταγγείλοαυτές τις αποστολές όπλων ως κύρια αιτία της διαιώνισης αυτού του πολέμου και των λουτρών αίματος που αυτός προκαλεί. Συμφωνούμε μαζί τους ότι η δυτική βοήθεια προς την Ουκρανία έχει παρατείνει τον πόλεμο, μόνο που η ερμηνεία μας των γεγονότων είναι διαμετρικά αντίθετη με τη δική τους. Και ιδού τι γράφαμε ήδη τότε: « Κηρύσσοντας -με τον ένα ή τον άλλο τρόπο- την ανάγκη "να μην ταπεινωθεί ο Πούτιν", οι περισσότερες από αυτές τις ειρηνευτικές προτάσεις επηρεάζονται από την ανάγκη των μεγάλων δυτικών δυνάμεων να μην κόψουν τους δεσμούς τους με τη Ρωσία, με την αγορά της και με τις πρώτες ύλες της. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η στρατιωτική βοήθεια που προσφέρουν οι δυτικές χώρες στην Ουκρανία θυμίζει ανεπαισθήτως εκείνη που πρόσφεραν κάποτε οι χώρες του "υπαρκτού σοσιαλισμού" στο Βιετνάμ που πολεμούσε ενάντια στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό: επαρκής για να μην ηττηθεί αλλά ανεπαρκής για να νικήσει... ». Και καταλήγαμε ως εξής: « Αυτός είναι και ο λόγος που η δυτική, και κυρίως η αμερικανική, στρατιωτική βοήθεια προς τους Ουκρανούς παρέχεται πάντα με το σταγονόμετρο και μετά από συνεχείς αμφιταλαντεύσεις, εμποδίζοντας τον ουκρανικό στρατό να εκμεταλλευτεί τις διαδοχικές νίκες του γύρω από το Χάρκοβο (Σεπτέμβριος 2022) και στη συνέχεια τη Χερσώνα (Νοέμβριος 2022), για να καταφέρει το τελειωτικό πλήγμα σε ένα ρωσικό στρατό που ήταν τότε στα πρόθυρα της κατάρρευσης».(2)
Ας θυμηθούμε ξανά τα γεγονότα, καθώς είναι πάντα οι νικητές και οι λοιποί «αμνησιακοί» που ξαναγράφουν την ιστορία, συμπεριλαμβανομένης της ιστορίας και αυτού του τόσο «παράξενου» πολέμου. Ιδού λοιπόν τι γράφαμε ήδη τον Ιούνιο του 2022, τέσσερις μήνες μετά την έναρξή του: « Κατόπιν, αυτός ο πόλεμος είναι “περίεργος” -και- επειδή οι περισσότεροι από εκείνους που δηλώνουν αλληλέγγυοι με τον αγώνα του ουκρανικού λαού, τάσσονται ταυτόχρονα ενάντια στην αποστολή όπλων που θα επέτρεπαν σε αυτό το λαό να αμυνθεί στοιχειωδώς αποτελεσματικά. Με άλλα λόγια, του είναι αλληλέγγυοι υπό τον όρο να μην μπορεί να αμυνθεί, και να αρκεστεί στο ρόλο του... ηρωικού πτώματος! Δηλαδή, σφάξε με Αγά μου να αγιάσω. Στην κυριολεξία...
Τα “περίεργα” αυτού του πολέμου -που δεν είναι πόλεμος- δεν έχουν όμως τελειωμό. Για παράδειγμα, πώς μπορεί να εξηγηθεί το -πρωτοφανές στα παγκόσμια χρονικά- γεγονός ότι οι δύο εμπόλεμες χώρες δεν έχουν τα ίδια δικαιώματα και άρα δεν μάχονται επί ίσοις όροις; Δηλαδή, ότι ενώ η μία (η επιτιθέμενη Ρωσία) δικαιούται να έχει πολεμική αεροπορία, η άλλη (η αμυνόμενη Ουκρανία) δεν το δικαιούται. Ότι ενώ η μία (η Ρωσία) δικαιούται να μονοπωλεί τον ουρανό της άλλης (της Ουκρανίας), αυτή η άλλη -που μάλιστα είναι η αμυνόμενη- δικαιούται μόνο να δέχεται βροχή ουρανόπεμπτων βομβών και πυραύλων. Και επίσης, ενώ η επιτιθέμενη Ρωσία μπορεί να έχει και να χρησιμοποιεί βαριά όπλα κάθε λογής και χωρίς κανένα περιορισμό, η αμυνόμενη Ουκρανία δεν μπορεί να χρησιμοποιεί παρά μόνο “αμυντικά” και κανένα “επιθετικό” όπλο. Και ακόμα, ενώ η Ρωσία μπορεί να βομβαρδίζει την Ουκρανία κανονιοβολώντας και εκτοξεύοντας πυραύλους από το ρωσικό και το λευκορωσικό έδαφος, στην Ουκρανία απαγορεύεται ρητά να ανταποδίδει χτυπώντας στόχους μέσα στη Ρωσία και στη Λευκορωσία, κλπ. κλπ. .». (3)
Η πραγματικότητα είναι ότι η αποστολή δυτικών όπλων στην Ουκρανία με το σταγονόμετρο όχι μόνο δεν έσωσε ζωές (τόσο Ουκρανών όσο και Ρώσων), αλλά αντίθετα, πολλαπλασίασε και επιδείνωσε τα δεινά των στρατιωτών αλλά και των αμάχων και στις δύο πλευρές μέχρι σήμερα. Με λίγα λόγια,, οι δυτίκοί ηγέτες ενήργησαν ως πραγματικοί εγκληματίες, όχι επειδή έδωσαν όπλα στην Ουκρανία, αλλά επειδή δεν της έδωσαν αρκετά όταν αυτή τα χρειαζόταν. Και αυτό για έναν προφανή λόγο: επειδή τα καπιταλιστικά τους συμφέροντα τους επέβαλαν να «μην ταπεινώσουν τον Πούτιν» και το καθεστώς του.
Τι γίνεται όμως με την «αποναζιστικοποίηση» της Ουκρανίας; Με τις ανάγκες της εθνικής ασφάλειας της Ρωσίας; Με τον πόλεμο στην Ουκρανία, που δεν είναι παρά ένας πόλεμος μέσω τρίτων της Δύσης ενάντια στη Ρωσία; Ας απαντήσουμε σε όλες αυτές τις «αλήθειες» του Κρεμλίνου και των δυτικών υποστηρικτών του, υπενθυμίζοντας τα γεγονότα και μόνο τα γεγονότα. Ακόμα περισσότερο καθώς μάλιστα πρόκειται για γεγονότα στα οποία αναφέρονται οι Ρώσοι ηγέτες, με πρώτο και καλύτερο τον Πούτιν! Ας ακούσουμε λοιπόν τον ίδιο τον Πούτιν να απευθύνεται στους συμπατριώτες του για να τους εξηγήσει λεπτομερώς, στη διάρκεια του τηλεοπτικού του διαγγέλματος προς το έθνος, λίγες μόνο ώρες πριν από την εισβολή της ρωσικής στρατιάς στην Ουκρανία, γιατί αποφάσισε να εισβάλει στην Ουκρανία. Και όπως θα διαπιστώσει ο αναγνώστης, η εξήγησή του δεν έχει καμία σχέση ούτε με την υποτιθέμενη «αποναζιστικοποίηση» της Ουκρανίας, ούτε με τις «ανάγκες εθνικής ασφάλειας της Ρωσίας» που απειλούνται από το ΝΑΤΟ. Σύμφωνα με τον Πούτιν, ο πόλεμός του κατά της Ουκρανίας είχε από την αρχή για στόχο να επανορθώσει μια τεράστια ιστορική αδικία, αυτή που διέπραξαν ο Λένιν και οι σύντροφοί του, οι οποίοι, σύμφωνα με τον ίδιο, ήταν υπεύθυνοι για τη δημιουργία εκ του μηδενός μιας εντελώς τεχνητής Ουκρανίας:
« Η μπολσεβίκικη πολιτική οδήγησε στην ανάδειξη της σοβιετικής Ουκρανίας, την οποία, ακόμα και σήμερα, μπορούμε δίκαια να αποκαλέσουμε “Ουκρανία του Βλαντίμιρ Λένιν”. Αυτός είναι ο δημιουργός και ο αρχιτέκτονας της (...) Είναι οι ιδέες του Λένιν για την ουσιαστικά συνομοσπονδιακή κρατική δομή και για το δικαίωμα των εθνών στην αυτοδιάθεση μέχρι και την απόσχιση που αποτέλεσαν το θεμέλιο του Σοβιετικού Κράτους: πρώτα το 1922, καθαγιάστηκαν στη Διακήρυξη για την Ένωση των σοβιετικών σοσιαλιστικών δημοκρατιών, κατόπιν, μετά το θάνατο του Λένιν, στο Σύνταγμα της ΕΣΣΔ το 1924”. (…) Είναι θλιβερό που οι αποτρόπαιες και ουτοπικές φαντασιοπληξίες που ενέπνευσε η επανάσταση, αλλά που είναι εντελώς καταστροφικές για κάθε φυσιολογική χώρα, δεν ξεριζώθηκαν γρήγορα από τις, τυπικά νόμιμες, βάσεις πάνω στις οποίες οικοδομήθηκε όλο το Κράτος μας” (4)
Όσον αφορά τη διαβόητη «αποναζιστικοποίηση» και «αποστρατιωτικοποίηση» της Ουκρανίας, ο πιο πιστός συνεργάτης του Πούτιν, ο αμετακίνητος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ, μας εξηγεί ότι πρόκειται απλώς για ένα παραμύθι που απευθύνεται σε εκείνους που είναι διατεθειμένοι να χάφτουν αδιαμαρτύρητα οποιαδήποτε πούτινική παραδοξολογία. Επειδή, κατά πως δήλωσε κατά την συνέντευξη του στα επιίσημότατα πρακτορεία ειδήσεων Tass και Novosti, που συνοψίστηκε στις 28 Δεκεμβρίου 2023 με τον τίτλο "Το Ισραήλ έχει παρόμοιους στόχους με τη Ρωσία- Λαβρόφ" από το επίσης επίσημο κανάλι RT news (Russia Today): « Οι διακηρυγμένοι στόχοι του Ισραήλ στη συνεχιζόμενη επιχείρησή του κατά των μαχητών της Χαμάς στη Γάζα φαίνονται σχεδόν ταυτόσημοι με τους στόχους της Μόσχας στην εκστρατεία εναντίον της ουκρανικής κυβέρνησης, δήλωσε ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ σε συνέντευξή του στο RIA Novosti την Πέμπτη. (...) Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου έχει δηλώσει ότι ο τελικός στόχος των IDF είναι η πλήρης καταστροφή του κινήματος της Χαμάς σε όλες τις μορφές του, καθώς και η εξάλειψη κάθε εξτρεμισμού στη Γάζα. Ο Λαβρόφ, πάντως, σημείωσε ότι οι στόχοι αυτοί μοιάζουν παρόμοιοι με την "αποστρατιωτικοποίηση" και την "αποναζιστικοποίηση", που επιδιώκει η Μόσχα στην Ουκρανία από την έναρξη της επίθεσης τον Φεβρουάριο του 2022.(5)
Περιττό να πούμε ότι όλες αυτές οι δηλώσεις, που αποκαλύπτουν τα πραγματικά κίνητρα του Πούτιν και του Λαβρόφ, όπως και τα άρθρα μας που τις περιέχουν, έχουν εντελώς αποσιωποιηθεί από τους υποστηρικτές του Πούτιν ή έχουν «ξεχαστεί» » μέχρι σήμερα από τους «φίλους» της Ουκρανίας, οι οποίοι συνεχίζουν ατάραχοι να ισχυρίζονται ότι ο ολιγάρχης και νοσταλγός του τσαρισμού Πούτιν, δεν επιθυμεί διακαώς παρά ένα μόνο πράγμα: να αναστήσει... την Σοβιετική Ένωση!
Το συμπέρασμα που βγαίνει από όλες αυτές τις υπενθυμίσεις είναι προφανές: τόσο οι εχθροί όσο και οι φίλοι του Πούτιν και του καθεστώτος του, είναι ασυναγώνιστοι στην κατασκευή μυθευμάτων και λοιπων παραμυθιών της Χαλιμάς όταν τους χρειάζεται να παραποιήσουν ή να αποκρύψουν την πραγματικότητα του αποικιακού πολέμου εθνοκάθαρσης και συστηματικού αφανισμού που διεξάγει η Ρωσία του Πούτιν εναντίον της Ουκρανίας και του λαού της. Σε όλους τους άλλους, στους καταπιεσμένους και στους εκμεταλλευόμενους σε όλο τον κόσμο, εναπόκειται να αποκαταστήσουν την αλήθεια και, πάνω απ' όλα, να μην αφήσουν τους Ουκρανούς τόσο μόνους όσο τους Παλαιστινίους στον αγώνα τους για την επιβίωση!
Σημειώσεις
1. Ποια ειρήνη για την Ουκρανία;: https://www.contra-
2. Πέρα από το παραλήρημα των συνωμοσιολόγων-Οκτώ αλήθειες για να κατανοήσουμε τον ρωσο-ουκρανικό πόλεμο : https://www.contra-xreos.gr/
3. Τι σόι πόλεμος είναι αυτός όταν απαγορεύεται στην Ουκρανία “να ταπεινωθεί” ο Πούτιν; : https://www.contra-xreos.gr/
4. Πούτιν: «Ο Λένιν είναι ο δημιουργός της σημερινής Ουκρανίας» ή πώς όλα αυτά είναι φταίξιμο του... Λένιν και των Μπολσεβίκων: https://www.
5. Ο Σεργκέι Λαβρόφ, ΥΠΕΞ της Ρωσίας, δηλώνει:«Το Ισραήλ έχει παρόμοιους στόχους με τη Ρωσία»! : https://www.contra-xreos.gr/