Τραμπ-Πούτιν: η συμφωνία αμοιβαίας υποστήριξης δύο απειλούμενων εγκληματιών πολέμου !
του Γιώργου Μητραλιά
Την 1η Σεπτεμβρίου, όταν παίρναμε για μάρτυρα μιας πιθανής συμφωνίας αμοιβαίας υποστήριξης μεταξύ Τραμπ και Πούτιν τον στενότερο σύμβουλο του Πούτιν, Kirill Dmitriev, δεν μπορούσαμε να φανταστούμε ότι η επίσημη επιβεβαίωση αυτής της συμφωνίας θα ερχόταν μόλις ενάμιση μήνα αργότερα, και μάλιστα από το στόμα του ίδιου του… Kirill Dmitriev! Αλλά, πρώτα απ’ όλα, να τι γράφαμε την 1η Σεπτεμβρίου: « γνωρίζουμε πολύ καλά ότι τον περασμένο Μάρτιο, τα διεθνή μέσα ενημέρωσης σχολίασαν την αποκάλυψη του Politico, σύμφωνα με την οποία ο κύριος διαπραγματευτής του Κρεμλίνου Κίριλ Ντμίτριεφ είχε προτείνει στους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρετ Κούσνερ την ακόλουθη συμφωνία, κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους στο Μαϊάμι: ότι «το Κρεμλίνο θα σταματούσε να μοιράζεται πληροφορίες με το Ιράν, όπως τις ακριβείς συντεταγμένες των αμερικανικών στρατιωτικών πόρων στη Μέση Ανατολή, αν η Ουάσινγκτον σταματούσε να παρέχει στην Ουκρανία πληροφορίες σχετικά με τη Ρωσία" (1)
Προφανώς, ο Κίριλ Ντμίτριεφ έχει πλέον απόλυτο δίκιο να πανηγυρίζει, χαρακτηρίζοντας την παρούσα συμφωνία Τραμπ-Πούτιν «εμβληματική και ιστορική», καθώς αυτή πάει πολύ πιο πέρα από την υποθετική συμφωνία που ο ίδιος είχε προτείνει τον περασμένο Μάρτιο. Πράγματι, ο Τραμπ δεν περιορίζεται τώρα να «σταματήσει να παρέχει στην Ουκρανία πληροφορίες για τη Ρωσία», αλλά σταματά να παρέχει εφεξής οποιαδήποτε βοήθεια στην Ουκρανία. Και σαν να μην έφτανε αυτό, απειλεί την Ουκρανία με σκληρές κυρώσεις αν δεν σταματήσει "πάραυτα" να αμύνεται βομβαρδίζοντας τα ρωσικά διυλιστήρια, ενώ επιπλέον κηρύσσει πόλεμο στον πρόεδρο της Ουκρανίας Βολόντιμιρ Ζελένσκι, απαιτώντας την άμεση αποχώρησή του από την εξουσία! Έτσι, ο κ. Ντμίτριεφ, και μέσω αυτού ο προϊστάμενός του κ. Πούτιν, μπορεί να πανηγυρίζει δηλώνοντας ότι «Ο πρόεδρος Τραμπ προστίθεται στους πολλούς παράγοντες που εκτιμούν ότι η Ουκρανία χρειάζεται μια ηγεσία πραγματικά προσανατολισμένη προς την ειρήνη, και όχι την πολεμοχαρή πολιτική του Ζελένσκι».
Να λοιπόν που βρισκόμαστε τώρα μπροστά στην αρχή της υλοποίησης αυτής της συμφωνίας αμοιβαίας υποστήριξης, για την οποία μιλούσαμε την 1η Σεπτεμβρίου, στο άρθρο με τίτλο "όταν η ανάγκη να βγουν από το πολεμικό τέλμα τους, πιέζει πια αφόρητα τον Πούτιν και τον Τραμπ!
.Στην πραγματικότητα, το δεύτερο μέρος αυτής της συμφωνίας, δηλαδή η εγκατάλειψη του Ιράν από τον Πούτιν, μπορεί ακόμα να περιμένει. Γιατί; Μα, επειδή ο Τραμπ χρειάζεται να βγει, και αν είναι δυνατόν αμέσως, από το ιρανικό του τέλμα, πολύ περισσότερο από ό,τι ο Πούτιν από το ουκρανικό του. Κατά συνέπεια, δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι, προς το παρόν, ο Πούτιν περιορίζεται να κάνει τον μεσάζοντα και να «μεταφέρει στον Ντόναλντ Τραμπ τη θέση της Τεχεράνης σχετικά με μια πιθανή έξοδο από τον πόλεμο». Εξάλλου, ακόμα και η τόσο διαφημιζόμενη συμφωνία Τραμπ-Πούτιν για το πετρέλαιο αφορά μόνο μια σχεδόν γελοία ποσότητα πετρελαίου κίνησης, που σίγουρα είναι πολύ ανεπαρκής για να δικαιολογήσει τον ενθουσιασμό ενός Τραμπ ο οποίος την ανακοινώνει προτιμώντας να μιλάει για «τόνους» αντί για «βαρέλια» πετρελαίου, προκειμένου να φουσκώσει την ποσότητα και, κατά συνέπεια, τη σημασία της.
Τότε, γιατί όλος αυτός ο θόρυβος και οι πηχιαίοι τίτλοι; Η απάντηση είναι προφανής: Επειδή όλη αυτή η υπόθεση έχει ένα και μόνο στόχο: να βοηθήσει πάσει θυσία τον Τραμπ τρεις εβδομάδες πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές, οι οποίες προμηνύονται πολύ δύσκολες, αν όχι καταστροφικές, για τον ίδιο. Έτσι, αυτή η συμφωνία για το πετρέλαιο κρύβει στην πραγματικότητα ένα πολύ πιο σημαντικό γεγονός: την άρση των αμερικανικών κυρώσεων κατά της Ρωσίας του Πούτιν! Αυτό σημαίνει ότι, πολύ περισσότερο από τον Τραμπ, ο μεγάλος ωφελημένος της συμφωνίας Τραμπ-Πούτιν είναι… ο Πούτιν και το καθεστώς του. Προς μεγάλη δυστυχία των Ουκρανών αμάχων πολιτών, που βομβαρδίζονται και αποδεκατίζονται όπως ποτέ στο παρελθόν. Αλλά και προς μεγάλη δυστυχία των Ρώσων πολιτών, οι οποίοι θα συνεχίσουν να καταπιέζονται και να καταστέλλονται από ένα σκοταδιστικό και βάρβαρο καθεστώς που τους αρνείται τα πιο στοιχειώδη δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες…
Έτσι, το ερώτημα γίνεται πιο συγκεκριμένο και διατυπώνεται διαφορετικά: τι συνδέει όλα αυτά τα πρόσωπα που γοητεύουν τον Τραμπ; Ποιος είναι ο κοινός τους παρονομαστής; Η απάντηση είναι εύκολη και μας επιτρέπει να κατανοήσουμε πολύ καλύτερα τον σημερινό κόσμο μας και τους αγώνες που μας περιμένουν: Όλοι αυτοί είναι δικτάτορες ή, καλύτερα, φασίστες αποφασισμένοι να εξαλείψουν ό,τι έχει απομείνει από τις ελευθερίες μας. Και ο βαθύτερος λόγος για τον οποίο ο Τραμπ και ο Πούτιν αλληλοβοηθούνται με κάθε μέσο, είναι ότι και οι δύο αποτελούν ηγετικές προσωπικότητες αυτής της «Φαιάς Διεθνούς», η οποία αναπτύσσεται και εγκληματεί όλο και περισσότερο μπροστά στα μάτια μας, τα τελευταία χρόνια!
Εν αναμονή, λοιπόν, των αποτελεσμάτων των αμερικανικών ενδιάμεσων εκλογών και, ακόμη περισσότερο, των κρισιμότατων γεγονότων που θα ακολουθήσουν αμέσως μετά από αυτές τις εκλογές, αρκούμαστε, προς το παρόν, να ολοκληρώσουμε με τις φράσεις που έκλειναν το άρθρο μας της 1ης Σεπτεμβρίου: « Όμως, προσοχή: ακόμα και αν μια τέτοια «συμφωνία» δει το φως της ημέρας, η εφαρμογή της θα είναι περισσότερο από προβληματική. Μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι, παρά την εξάντλησή του μετά από περισσότερα από τέσσερα χρόνια ενός ιδιαίτερα φρικτού και αιματηρού πολέμου, ο ουκρανικός λαός, που έχει ήδη υποφέρει τόσο πολύ και έχει χύσει τόσο αίμα, θα κάνει τα πάντα για να την καταστήσει ανεφάρμοστη… »
Σημείωση
1. Όταν η ανάγκη να βγουν από το πολεμικό τέλμα τους, πιέζει πια αφόρητα τον Πούτιν και τον Τραμπ! : https://www.contra-xreos.gr/