
Bally Bagayoko - Azat Miftakhov
Ίνδαλμα της εξεγερμένης γαλλικής νεολαίας και υποστηρικτής δεσμώτη του Πούτιν!
του Γιώργου Μητραλιά
Τι κοινό μπορεί να έχουν αυτός που έχει γίνει σύμβολο και ίνδαλμα της επαναστατημένης γαλλικής νεολαίας και ένας νεαρός Ρώσος φυλακισμένος από το καθεστώς του Πούτιν; Ή, με άλλα λόγια, τι μπορεί να συνδέει δύο άτομα τόσο διαφορετικά μεταξύ τους, όπως ο δήμαρχος του Σαιν-Ντενί, Μπαλί Μπαγκαγιόκο, με καταγωγή από το Μάλι, και ο νεαρός αναρχικός αγωνισής μαθηματικός ταταρικής καταγωγής, Αζάτ Μιφτάχοφ, που σαπίζει στις ρωσικές φυλακές; Η απάντηση μας δόθηκε στις 7 Νοεμβρίου. στη διάρκεια μιας τελετής κατά την οποία ο δήμαρχος του Σεν-Ντενί, Μπαγί Μπαγκαγιόκο (Bally Bagayoko), έκανε τον Αζάτ Μιφτάχοφ ( Азат Мифтахов) τιμής ένεκεν πολίτη της πόλης του!
Στην πραγματικότητα, η συνάντηση αυτών των δύο προσώπων δεν έχει τίποτα το παράδοξο. Από τη μία πλευρά, ο δήμαρχος της μεγαλύτερης γαλλικής πόλης, που οποία διοικείται από στέλεχος του κύριου κόμματος της γαλλικής αριστεράς, της «France Insoumise». Ένας δήμαρχος που απολαμβάνει τη συντριπτική υποστήριξη των συμπολιτών του, και ο οποίος συγκεντρώνει επάνω του όλο το μίσος του ρατσιστικού και αντιδραστικού συρφετού της χώρας, ενώ ταυτόχρονα είναι ο μακράν πιο δημοφιλής πολιτικός της μεγάλης πλειοψηφίας (57%!) των Γάλλων νέων ηλικίας 18 έως 35 ετών που ηγούνται, αυτό το φθινόπωρο του 2026, του μεγαλύτερου και πιο ριζοσπαστικού μαζικού κινήματος που έχει δει η Γαλλία από τον Μάη του ’68. Και από την άλλη, ο λαμπρός μαθηματικός και αναρχικός αγωνιστής Αζάτ Μιφτάχοφ, που παλεύει με κίνδυνο της καριέρας του, ή ακόμα και τη ζωής του, για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δημοκρατικών ελευθεριών ενάντια σε ένα καθεστώς που όχι μόνο δεν διστάζει να τον καταδικάσει, χωρίς την παραμικρή απόδειξη, σε βαριές ποινές φυλάκισης, αλλά φτάνει στο σημείο να τον φυλακίσει εκ νέου μετά την έκτιση της ποινής του, μόλις λίγες ώρες μετά την αποφυλάκισή του! Με λίγα λόγια, ίδιοι αγώνες χωρίς συμβιβασμούς για την υπεράσπιση αυτού που, σε τελική ανάλυση, είναι οι ίδιες ελευθερίες και τα ίδια δημοκρατικά και κοινωνικά δικαιώματα. Και όπως το έθεσε τόσο εύστοχα ο Μπάλι Μπαγκαγιόκο στη διάρκεια της τελετής στο δημαρχείο του Σεν Ντενί: «Η αλληλεγγύη μας απευθύνεται στον ρωσικό λαό και σε όσους αντιστέκονται εκεί: συνδικαλιστές, ακτιβιστές για την ειρήνη, ερευνητές, δημοσιογράφοι. Ρισκάρουν τα πάντα για τις ελευθερίες τους. Ο διεθνισμός συνίσταται στο να ακούμε τη φωνή τους και να την κάνουμε να ακουστεί".
Ωστόσο, πρέπει να διαπιστώσουμε ότι η διεθνιστική και ήδη βαθύτατα πολιτική πράξη του Μπαγί Μπαγκαγιόκο, γίνεται ακόμα πιο παραδειγματική, καθώς πραγματοποιείται σε μια στιγμή που είναι ταυτόχρονα σκανδαλώδης και τραγική στην ιστορία της παγκόσμιας Αριστεράς. Δηλαδή, όταν ένα τμήμα αυτής της διεθνούς αριστεράς βλέπει στον Πούτιν τον υπεύθυνο για τη γενοκτονία εθνοτικών μειονοτήτων (π.χ. των Τσετσένων), τον φίλο του Τραμπ και των ολιγαρχών, και τον εισβολέα μιας σειράς γειτονικών χωρών, μεταξύ των οποίων και η Ουκρανία, έναν… αντιιμπεριαλιστή, έναν… ειρηνιστή και έναν… φίλο των φτωχών και των καταπιεσμένων! Αλλά, ας δώσουμε καλύτερα το λόγο στον ίδιο τον Μπαγί Μπαγκαγιόκο, για να μας εξηγήσει την διεθνιστική του πράξη: «Απόψε, το Saint-Denis–Pierrefitte ανακήρυξε τον Αζάτ Μιφτάχοφ επίτιμο πολίτη του. Ο Αζάτ είναι 33 ετών. Μαθηματικός, πέρασε περισσότερα από επτά χρόνια υπό κράτηση στη Ρωσία, για έναν και μόνο λόγο: δεν συμμερίζεται τις απόψεις του Βλαντίμιρ Πούτιν. Αρχικά καταδικάστηκε για «χουλιγκανισμό» εξαιτίας ενός σπασμένου τζαμιού. Την ημέρα της αποφυλάκισής του, τον Σεπτέμβριο του 2023, συνελήφθη εκ νέου, ακριβώς στην είσοδο της σωφρονιστικής μονάδας του. Στη συνέχεια, του επιβλήθηκαν τέσσερα επιπλέον χρόνια φυλάκισης για δηλώσεις που φέρεται να έκανε στη φυλακή. Αυτό που βλέπω εδώ είναι αυθαιρεσία, καθαρά και απλά.
Σήμερα βρίσκεται φυλακισμένος στον Ακραίο Βορρά της Ρωσίας, κοντά στο σημείο όπου βρήκε το θάνατο ο Αλεξέι Ναβάλνι. Λέει ότι έχει υποστεί ξυλοδαρμό, ηλεκτροσόκ και απειλές βιασμού. Τίποτα από όλα αυτά δεν έκαμψε την αποφασιστικότητά του, και συνεχίζει να προωθεί την έρευνα από το κελί του."
«Το Σεν-Ντενί είναι μια παγκόσμια πόλη, μια εργατική πόλη και μια πόλη αγώνων. Φιλοξενεί γυναίκες και άνδρες από 150 έθνη, πολλοί από τους οποίους έχουν διαφύγει από τις διώξεις. Είναι επίσης η πόλη του Πολ Ελυάρ, που έγραψε το «Ελευθερία» στη διάρκεια της Κατοχής. Κάνοντας τον Αζάτ έναν από εμάς, παραμένουμε πιστοί σε αυτή την ιστορία.
Παρέδωσα το κλειδί της πόλης και την περγαμηνλη στους αναδόχους και στις αναδόχες του, που επιλέχθηκαν από τη συλλογικότητα «Free Azat». Ευχαριστώ όλες τις ενώσεις που κινητοποιήθηκαν, τον Μισέλ Μπρουέ και όλες τις φωνές που τον υποστηρίζουν. Ευχαριστώ επίσης τον Γιαν Βερνέρ για την έκθεσή του «Ρωσία / Ουκρανία. Ίχνη ειρήνης, ρίζες πολέμου».
Κανείς δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως εγκληματίας λόγω των απόψεών του. Ελευθερία στον Αζάτ!"
Ευτυχώς, ο δήμαρχος του Σεν-Ντενί δεν είναι μόνος του στην υπεράσπιση του Αζάτ Μιφτάχοφ. Στο πλευρό του βρίσκονται οι μαθηματικές εταιρείες από όλο τον κόσμο, μεταξύ των οποίων αυτές της Γαλλίας, των Ηνωμένων Πολιτειών, της Αυστραλίας και του Λονδίνου. Εξάλλου, η διάσημη Αμερικανική Μαθηματική Εταιρεία (30.000 μέλη, ιδρύθηκε το 1888) και η Αμερικανική Φυσική Εταιρεία (50.000 μέλη) μόλις απέστειλαν στον πρόεδρο της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών Γκενάντι Κράσνικοφ μια πολύ εύγλωττη επιστολή, από την οποία παραθέτουμε μερικά αποσπάσματα: «Ο κ. Μιφτάχοφ συνεχίζει ενεργά τις έρευνές του στα μαθηματικά. Το 2026, ενώ εργαζόταν στη φυλακή χωρίς πρόσβαση στο Διαδίκτυο ή σε επιστημονική βιβλιοθήκη, ολοκλήρωσε την επίλυση ενός προβλήματος που σχετίζεται με την εικασία του Chui· το άρθρο δημοσιεύθηκε αυτό το καλοκαίρι στο γαλλικό περιοδικό Revue de la filière mathématiques, και το Πανεπιστήμιο της Πίζας τον προσκάλεσε να παρουσιάσει την εργασία του σε ένα σεμινάριο το 2027. Λίγα γεγονότα θα μπορούσαν να απεικονίσουν πιο ξεκάθαρα την απώλεια που αποτελεί η παρατεταμένη κράτησή του για τα μαθηματικά και για την επιστήμη.
«Στις 21 Απριλίου 2026, μία ημέρα μετά την άφιξή του στο σωφρονιστικό ίδρυμα, ο κ. Μιφτάχοφ φέρεται να υπέστη ξυλοδαρμό, βασανιστήρια με ηλεκτροσόκ και απειλές σεξουαλικής βίας από το σωφρονιστικό προσωπικό και άλλους κρατούμενους. Οι καταγγελίες αυτές τεκμηριώθηκαν από τα μέσα ενημέρωσης The Insider, Novaya Gazeta Europe και την Διεθνή Αμνηστία, η οποία ζήτησε τη διεξαγωγή ανεξάρτητης και ουσιαστικής έρευνας. Η Εξεταστική Επιτροπή διεξήγαγε προκαταρκτική έρευνα και, στις 11 Ιουνίου 2026, αρνήθηκε να κινήσει ποινική διαδικασία· στις 15 Ιουλίου 2026, το δημοτικό δικαστήριο του Labytnangi έκρινε παράνομη την αδράνεια του ανακριτή και διέταξε την αποκατάσταση των παραβιάσεων. Από ό,τι γνωρίζουμε, δεν έχει ακόμη κινηθεί καμία ποινική έρευνα».
Προφανώς, δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η Μαθηματική Εταιρεία της Γαλλίας, η οποία σήμερα υπερασπίζεται τον Αζάτ Μιφτάχοφ, έχει κινητοποιηθεί στο παρελθόν για να υπερασπιστεί άλλους μαθηματικούς που έπεσαν θύματα της αυθαιρεσίας και της εγκληματικής καταστολής εκείνων που μας κυβερνούν. Έτσι, ο εκπρόσωπός της στην τελετή στο δημαρχείο του Σαιν-Ντενί, Μισέλ Μπρουέ, υπενθύμισε δύο διάσημες προηγούμενες υποθέσεις: εκείνη του νεαρού Γάλλου κομμουνιστή και αντι-αποικιοκρατικού ακτιβιστή Μωρίς Οντέν, ο οποίος σφαγιάστηκε «με μαχαίρι» από τους βασανιστές του, Γάλλους αλεξιπτωτιστές, το 1957 στην Αλγέρι, και του οποίου το πτώμα δεν βρέθηκε ποτέ. Και εκείνη του Ουκρανού μαρξιστή αντιφρονούντα Λεονίντ Πλιούτς, που εγκλείστηκε με τη βία από τις σοβιετικές αρχές σε «ειδικά» ψυχιατρικά νοσοκομεία, όπου υποβλήθηκε σε «βαριές θεραπείες (νευροληπτικά και ινσουλινοθεραπεία)», και ο οποίος τελικά κατάφερε να απελευθερωθεί χάρη σε μια διεθνή εκστρατεία ανάλογη με αυτή που διεξάγεται σήμερα για τον Αζάτ Μιφτάχοφ.
Με λίγα λόγια, σήμερα περισσότερο από ποτέ, η έμπρακτη διεθνιστική αλληλεγγύη δεν είναι κενό γράμμα…

