Ποτέ άλλοτε όσο σήμερα τόσο
"αφόρητη η επικαιρότητα του
Πρώτου Παγκόσμιου μακελειού»
του Γιώργου Μητραλιά
Αναδημοσιεύουμε το κείμενο «Η αφόρητη επικαιρότητα του πρώτου Παγκόσμιου μακελειού» για –τουλάχιστον- τρεις λόγους:
1. Επειδή ο τεράστιος ανοικτός λογαριασμός με τους «εξέχοντες» μακελάρηδες και η ηθική υποχρέωση απέναντι στους δεκάδες εκατομμύρια πληβείους/θύματά τους δεν μπορούν να εξαντληθούν σε μια ρουτινιέρικη επετειακή υπενθύμιση του είδους «1914-2014, πριν από ένα αιώνα, ο Πρώτος Παγκόσμιος πόλεμος», όπως συνέβη πριν από δυο χρόνια. Για αυτό το λόγο, όχι μόνο τώρα το 2016, αλλά και του χρόνου το 2017, και τον επόμενο το 2018, και τον μεθεπόμενο… μέχρι να υπάρξει η τελική μεγάλη Κάθαρση της κοινωνικής δικαιοσύνης, θα συνεχίσουμε να θυμόμαστε και να θυμίζουμε το μεγάλο έγκλημα των «από πάνω» και τη μεγάλη σφαγή των «από κάτω», που μας έμπασε οριστικά στη σύγχρονη εποχή του αγριανθρωπισμού και συνάμα όλων των υπαρξιακών διλημμάτων της ανθρωπότητας.
2. Επειδή ποτέ άλλοτε όσο σήμερα δεν ήταν –δυστυχώς- τόσο «αφόρητη η επικαιρότητα του Πρώτου Παγκοσμίου μακελειού», την ώρα που πληθαίνουν τα λουτρά αίματος των αμέτρητων –πια- «τοπικών» πολέμων που μας περικυκλώνουν, που η ακροδεξιά, ο νεοφασισμός και ο πιο άγριος ρατσισμός σαρώνουν και πάλι την Ευρώπη, και στην απέναντι ακτή του Ατλαντικού ένας σύγχρονος ακροδεξιός Καλιγούλας με το όνομα Donald Trump ετοιμάζεται να διεκδικήσει με αξιώσεις την ίδια την προεδρία της αμερικανικής υπερδύναμης.
3. Επειδή μόνον η συνειδητοποίηση και εμβάθυνση αυτής της «αφόρητης επικαιρότητας του Πρώτου Παγκόσμιου μακελειού» από μέρους των «από κάτω» -και των ηγεσιών τους- μπορεί να προσανατολίσει ρεαλιστικά και αποτελεσματικά τις πολιτικές και άλλες επιλογές τους, και να ορίσει τα άμεσα καθήκοντά τους σε αυτή την τόσο κρίσιμη στιγμή της ιστορίας της ανθρωπότητας.
Ο ρυθμός ανόδου της στάθμης των ωκεανών είναι ο ταχύτερος εδώ και σχεδόν 3.000 χρόνια, σύμφωνα με ομάδα Αμερικανών επιστημόνων που εξέτασε ιστορικά στοιχεία και άλλες ενδείξεις για να προσομοιώσει την πορεία των επιπέδων της στάθμης για αυτή την περίοδο. «Μπορούμε να πούμε ότι, με πιθανότητα 95 τοις εκατό, η άνοδος της στάθμης τον 20ό αιώνα ήταν ταχύτερη από ό,τι σε οποιονδήποτε από τους προηγούμενους 27 αιώνες», δήλωσε ο Μπομπ Κοπ του Πανεπιστημίου Ράτγκερς, επικεφαλής της διεθνούς ερευνητικής ομάδας. 
Δυστυχώς, το βίντεο της «ελληνικής» ομιλίας του Μπέρνι Σάντερς που ακολουθεί είναι στα αγγλικά (αλλά με ελληνικούς υπότιτλους) και έτσι οι λαμπρές θέσεις του για το Όχι στο δημοψήφισμα, το δημόσιο χρέος, τις πολιτικές λιτότητας, την ανεργία, τη διάλυση της ελληνικής κοινωνίας, τη φασιστική απειλή, την Τρόικα, την Ευρώπη των τραπεζιτών και τα τόσα δεινά που επιβάλουν στον ελληνικό λαό οι δήμιοί του θα παραμείνουν αναξιοποίητες από την ελληνική κυβέρνηση και κάθε άλλο ενδιαφερόμενο. Ελπίζοντας λοιπόν ότι ο Αμερικανός γερουσιαστής και διαρκώς ανερχόμενος υποψήφιος για το προεδρικό χρίσμα των ΗΠΑ θα μιλήσει προσεχώς στα ελληνικά, μην τυχόν και κινήσει το ενδιαφέρον των ελληνικών ΜΜΕ και του πολιτικού προσωπικού της χώρας, περιοριζόμαστε αυτή τη φορά να παρουσιάσουμε με ελληνικούς υποτίτλους το διαρκείας πεντέμισι λεπτών βίντεο της συνέντευξης τύπου που έδωσε στις 30 Ιουλίου 2015 μέσα στην Αμερικανική Γερουσία και στην οποία είχαμε ήδη αναφερθεί σε άρθρο μας του περασμένου Νοεμβρίου (βλέπε 
Ο πατέρας μου ο Οιδίπους
Προσοχή, το βίντεο του ντοκιμαντέρ που ακολουθεί δεν είναι στα ελληνικά (είναι στα αγγλικά), αλλά αξίζει να ειδωθεί για τρεις λόγους : α) Επειδή το έχει φτιάξει και σπικάρει ο Μπέρνι Σάντερς, β) επειδή έχει ως αντικείμενο τη ζωή και το έργο μιας από τις μεγαλύτερες μορφές του επαναστατικού μαρξισμού, τον θρυλικό ηγέτη της αμερικανικής εργατικής τάξης Eugene Debs, και γ) επειδή φωτίζει την προσωπικότητα του δημιουργού του, που τυχαίνει να ξεσηκώνει σήμερα εκατομμύρια Αμερικανών πολιτών καθώς διεκδικεί –με όλο και μεγαλύτερες αξιώσεις- το χρίσμα των Δημοκρατικών για τις προσεχείς προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ.
Εμείς που υπογράφουμε, διαδηλώνουμε την πλήρη αλληλεγγύη μας και ζητάμε την απαλλαγή από κάθε κατηγορία των δυο νεαρών Ισπανών Titiriteros (κουκλοπαιχτών) Alfonso Lázaro και Raúl Garcíα (Αλφόνσο Λάθαρο και Ραούλ Γκαρθία) της κομπανίας «Μαριονέτες από τα Κάτω», που συνελήφθησαν και προφυλακίστηκαν εντελώς άδικα και αυθαίρετα με την εξωφρενική κατηγορία του «εγκωμιασμού της τρομοκρατίας».
Απίθανο και όμως αληθινό: Μπορεί η Ισπανία να μην έχει κυβέρνηση, να βιώνει τη σοβαρότερη κρίση των τελευταίων δεκαετιών, να βλέπει την Καταλονία να απομακρύνεται, και να έχει μύρια οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα, όμως εδώ και τρεις μέρες το ζήτημα που κυριαρχεί στη πολιτική της ζωή και στα ΜΜΕ έχει να κάνει με… το κουκλοθέατρο και δυο φυλακισμένους μαριονετίστες! Προσοχή, μην σπεύσετε να χαμογελάσετε. Το ζήτημα είναι σοβαρό και εξόχως πολιτικό, καθώς στην εποχή της παροξυντικής μας κρίσης ακόμα και μια παράσταση κουκλοθέατρου μπορεί να πυροδοτήσει μεγάλες κρίσεις και να γίνει αφορμή για… ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις.
Όταν τον περασμένο Νοέμβριο γράφαμε ότι «ο γερουσιαστής Μπέρνι Σάντερς δεν είναι παίξε-γέλασε» (1) σίγουρα δεν φανταζόμαστε ότι τρεις μήνες αργότερα θα μετατρεπόταν από αξιοπερίεργο «σοσιαλιστή» ανταγωνιστή της Κας Χίλαρι Κλίντον για το προεδρικό χρίσμα των Δημοκρατικών σε αληθινό εφιάλτη όχι μόνο αυτής αλλά και ολάκερου του αμερικανικού κατεστημένου! Και όταν επίσης γράφαμε ότι «η Κα Κλίντον, που διαθέτει την ολόθερμη υποστήριξη του μεγάλου αμερικανικού (και διεθνούς) κεφαλαίου, θα πάρει τελικά το χρίσμα έστω και αν ο καλός Μπέρνι Σάντερς συγκεντρώνει και ξεσηκώνει τεράστια πλήθη όπου εμφανίζεται», είναι φανερό ότι θεωρούσαμε περίπου εξωπραγματικό αυτό που όμως συμβαίνει πια σήμερα στις ΗΠΑ: να βλέπουμε ακόμα και τα μεγάλα αμερικανικά ΜΜΕ να κρίνουν «εξαιρετικά αμφίρροπη» τη μονομαχία Κλίντον-Σάντερς και να προβλέπουν ότι «όλα είναι δυνατά» στους εννιά μήνες που απομένουν μέχρι να ολοκληρωθεί η αναμέτρηση του ηλικιωμένου «σοσιαλιστή» με τη μεγάλη ευνοούμενη του πολιτικού και οικονομικού κατεστημένου της πλανητικής υπερδύναμης!
Ακολουθεί σύνοψη της ομιλίας που έκανε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ο Ερίκ Τουσέν στις 14 Ιανουαρίου 2016 με την ευκαιρία της διεθνούς συνάντησης που οργάνωσε η Ομάδα της Αριστεράς στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο GUE/NGL (Ευρωπαϊκή Ενωμένη Αριστερά/ Σκανδιναβική Πράσινη Αριστερά). Το θέμα ήταν «Η ΕΚΤ, η μη εκλεγμένη κυβέρνηση της Ευρώπης». (Για το πλήρες πρόγραμμα δείτε: 
Συγκεκριμένες προτάσεις για τη διαμόρφωση ενός εναλλακτικού πολιτικού και οικονομικού σχεδίου υπέβαλε η Ζωή Κωνσταντοπούλου, στην κεντρική ομιλία της στο πλαίσιο των εργασιών της διεθνούς Συνδιάσκεψης «Για ένα Σχέδιο Β’ στην Ευρώπη», που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στις 23 και 24 Ιανουαρίου 2016.
Τον Ιούλιο του 2015 γίναμε μάρτυρες ενός χρηματοπιστωτικού πραξικοπήματος που ενορχηστρώθηκε από την Ενωμένη Ευρώπη (ΕΕ) και τους θεσμούς της ενάντια στην ελληνική κυβέρνηση. Με αυτό τον τρόπο, η ΕΕ καταδίκαζε τον ελληνικό πληθυσμό να συνεχίσει να υποφέρει από τις πολιτικές λιτότητας που ο ίδιος είχε απορρίψει δυο φορές μέσα από τις κάλπες. Αυτό το πραξικόπημα ενέτεινε τη συζήτηση σχετικά με την εξουσία των θεσμών της ΕΕ, το ασυμβίβαστό της με τη δημοκρατία και το ρόλο της ως εγγυήτριας των στοιχειωδών δικαιωμάτων που απαιτούν οι Ευρωπαίοι.
Για τον κίνδυνο ενός νέου 2008 μιλούν τα διεθνή οικονομικά ΜΜΕ, καθώς συνεχίζεται η κατρακύλα του κινεζικού χρηματιστηρίου και των διεθνών αγορών αλλά και η μεγάλη πτώση στις διεθνείς τιμές του πετρελαίου. Σε αντίθεση μάλιστα με το 2008 όταν η αμερικανική Fed αλλά και οι άλλες μεγάλες κεντρικές τράπεζες είχαν τη δυνατότητα, μειώνοντας τα επιτόκια στο μηδέν και ρίχνοντας τρισεκατομμύρια δολάρια στις αγορές, να δημιουργήσουν τη ψευδαίσθηση ότι η κρίση της παγκόσμιας οικονομίας είναι «διαχειρίσιμη», αυτή τη φορά έχουν ξεμείνει από «πυρομαχικά» προκειμένου να αντιμετωπίσουν την επερχόμενη θύελλα.
Σχεδόν ένας μήνας έχει περάσει από τις ισπανικές εκλογές της 20ης Δεκεμβρίου και όλα δείχνουν ότι το Ισπανικό Κράτος έχει μπει για τα καλά σε μια εντελώς νέα περίοδο της σύγχρονης ιστορίας του. Μια περίοδο που σημαδεύεται από δυο ιδρυτικά γεγονότα με συνέπειες που επηρεάζουν πολύ πέρα από τα ισπανικά σύνορα: Την πολιτική κρίση στη Μαδρίτη, που προβλέπεται να είναι παρατεταμένη, αλλά και τη ραγδαία αποδυνάμωση της ήδη καταπονημένης «εθνικής συνοχής» του που κάνει να αναπτύσσονται φυγόκεντρες δυναμικές όχι μόνο στην Καταλονία, αλλά και στη Γαλικία και –προφανώς- στη Χώρα των Βάσκων!
Οργή, κατάρες, αναθέματα και επιτακτικές εκκλήσεις για σχηματισμό «ισχυρής κυβέρνησης» στη Μαδρίτη που θα μπορεί να «υπερασπιστεί την ενότητα του Ισπανικού κράτους» και να πατάξει τους αποσχιστές της Καταλονίας, να τι χαρακτηρίζει τα πρωτοσέλιδα των μεγάλων (δεξιών, κεντροδεξιών και κεντροαριστερών) καθεστωτικών εφημερίδων της Μαδρίτης την επομένη των σαρωτικών εξελίξεων του περασμένου Σαββάτου στην Καταλονία! Και από κοντά, όλο το ισπανικό πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο που ωρύεται ενάντια στην καταλανική «αποστασία» και ορκίζεται να χρησιμοποιήσει «όλα τα μέσα» για να την «εξαλείψει, βοηθούντων βέβαια και των εταίρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης που δεν ανέχονται τέτοιες εκδηλώσεις απειθαρχίας…
Προσφυγικό, συνοχή ΕΕ, κινήσεις απόσχισης σε Καταλονία, Σκωτία και Κορσική, όξυνση των περιφερειακών αντιθέσεων στη Μέση Ανατολή και όλα αυτά εν μέσω επίσημων προβλέψεων για επιδείνωση των προοπτικών της παγκόσμιας οικονομίας, είναι μερικές από τις προκλήσεις που μας επιφυλάσσει η νέα χρονιά.
Στο πλαίσιο του 1ου μονοήμερου φεστιβάλ αλληλέγγυας οικονομικής ενίσχυσης, για να λειτουργήσει το 
Λευκωσία: Αν κάτι τη χαρακτηρίζει τη Ζωή Κωνσταντοπούλου είναι ότι δεν μασά τα λόγια της, ότι με πάθος πολεμά για τα πιστεύω της. Η τέως Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων «ξεσπαθώνει» κατά του πρωθυπουργού της Ελλάδας με σκληρούς χαρακτηρισμούς. Μιλά για προδοσία του λαού, για την ανάγκη να λογοδοτήσουν όσοι έχουν ευθύνη για το δημόσιο χρέος.
Ήταν το απόγευμα της Δευτέρας 28 Δεκεμβρίου όταν στη Μπάνια Λούκα, πρωτεύουσα της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, χιλιάδες μέλη της Συνδικαλιστικής Ένωσης της χώρας (που συσπειρώνει τα 15 μεγαλύτερα συνδικάτα της Republika Srpska) περικύκλωσαν το τοπικό Κοινοβούλιο προσπαθώντας να αποτρέψουν τη ψήφιση ενός αντεργατικού νόμου που μοιάζει σαν δυο σταγόνες νερό με εκείνους που ήδη ισχύουν στην Ελλάδα. Στα πανό των διαδηλωτών μπορούσαμε να διαβάσουμε: «Όχι στη νέα εργατική νομοθεσία», «Η υπομονή των εργατών φτάνει στο τέλος της», «Δεν θέλουμε να είμαστε οι σκλάβοι του 21ου αιώνα», «Τη πλάτη όλων των εργατών πιέζει το βάρος του κεφαλαίου», κ.α. Σημαδιακή λεπτομέρεια που κάτι πρέπει να μας θυμίζει: Την -κατεπείγουσα- ψήφιση του νέου νόμου επέβαλλαν οι εμπνευστές του, το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα, απειλώντας να μπλοκάρουν την καταβολή ήδη συμφωνημένου δανείου σε περίπτωση μη υπακοής των Σερβοβόσνιων βουλευτών!...