The Dutch elections: Very little reason to celebrate
The Dutch elections: Very little reason to celebrate by Mathijs van de Sande This is ridiculous. Avaaz is circulating a petition to thank the "Dutch people" (whoever that may be) for "choosing hope, unity, and dialogue
Amériques latines, entre reflux des progressismes et expériences alternatives
Amériques latines, entre reflux des progressismes et expériences alternatives par Franck Gaudichaud Les retours revanchards de néolibéraux aux gouvernements de certains pays d’Amériques latines remettent-ils en
Don’t blame Corbyn for the sins of Blair, Brown and New Labour
In Britain, after byelections in Stoke and Copeland: Don’t blame Corbyn for the sins of Blair, Brown and New Labour By Ken Loach In the parts of Britain that have been left to rot, people support Jeremy Corbyn’s p
« Pour une critique de la violence » de Walter Benjamin – Histoire, droit, violence, État
« Pour une critique de la violence » de Walter Benjamin – Histoire, droit, violence, État 2000, par BENSAÏD Daniel Voici rassemblés divers essais de Walter Benjamin, parmi lesquels, le douloureux Franz Kafka, m
Podemos: Avon Barksdale se impuso a Stringer Bell
Tras Vistalegre II Podemos: Avon Barksdale se impuso a Stringer Bell por Josep Maria Antentas “...ellos no comprenden la utilidad inmensa de la diversidad de las doctrinas. Cada matiz, cada escuela tiene su misió
 Grèce: l’effondrement à bas bruit de tout un pays
 Grèce: l’effondrement à bas bruit de tout un pays  Par Martine Orange (Mediapart)* La crise grecque est toujours là. Les responsables européens et le FMI ont lancé un nouvel ultimatum à Alexis T
Patrice Lumumba (1925–1961)
Patrice Lumumba (1925–1961) by Sean Jacobs 56 years ago today, Congolese prime minister and anticolonial leader Patrice Lumumba was assassinated. Patrice Lumumba was prime minister of a newly independent Congo for
Secret IMF Documents on Greece commented by Eric Toussaint (CADTM)
Secret IMF Documents on Greece commented by Eric Toussaint (CADTM) by Eric Toussaint, International Monetary Fund (IMF) The CADTM draws attention to two IMF documents dating from March and May 2010 that were kept secr
Anger: To “leftist” admirers of Assad’s Syria
Anger: To “leftist” admirers of Assad’s Syria by MARDAM-BEY Farouk As a Syrian who has always identified politically with the left, I am particularly appalled by those men and women who call themselve
Grèce : démocratie introuvable !
Grèce : démocratie introuvable ! par Yorgos Mitralias En matière de déni de démocratie, il y a eu évidemment l’illustre précédent du résultat, jamais
You've Been Warned
You've Been Warned Hamilton Nolan If the very worst happens, it won’t be because we didn’t know that it might happen. We have all been amply warned. - We’ve been warned of the many disturbing parall
The Only Way to Stop Climate Change Now May Be Revolution
The Only Way to Stop Climate Change Now May Be Revolution Fed up with slow (or in some cases, backwards) progress on climate change, environmental advocates are mulling desperate measures. Emerging at the head of this p
Banks are responsible for the crisis in Greece
Banks are responsible for the crisis in Greece Debts claimed from Greece are odious 9 January by Eric Toussaint The present study shows that the Greek crisis that broke out in 2010 originated in private banks, not in
2011-2016: The Sixth Anniversary of the Start of the Arab Uprisings
2011-2016: The Sixth Anniversary of the Start of the Arab Uprisings  “No one should mourn the old order as if it was a dream rather than a nightmare” by ACHCAR Gilbert Six years ago, on 17 December 2

Αναζήτηση

Πέρα από τον Μπέρνι Σάντερς, η υπό εξέλιξη αμερικανική κοινωνική και πολιτική κοσμογονία!...

Του Γιώργου Μητραλιά

2016-04-15 01 sandersΤο θέαμα ενός υποψηφίου για το Δημοκρατικό χρίσμα που σταματάει σε μια απεργιακή φρουρά εργατών και παίρνει το λόγο για να στηρίξει έμπρακτα την απεργία τους, ήταν αρκούντως σπάνιο για να μην περάσει απαρατήρητο από τα ΜΜΕ των Ηνωμένων Πολιτειών.  Αυτό συνέβη την περασμένη Δευτέρα στην Times Square της Νέας Υόρκης, η απεργιακή φρουρά ήταν των 40.000 απεργών του γίγαντα των τηλεπικοινωνιών Verizon, που διεκδικούν συλλογική σύμβαση,  και ο υποψήφιος ήταν βέβαια ο Μπέρνι Σάντερς. Προεκλογικό κόλπο ενός ακόμα πολιτικάντη;   Δημαγωγία ; «Λαϊκισμός»; Όχι, απλώς συνέπεια και συνέχεια στους αγώνες μιας ζωής στο πλευρό των εργαζομένων. Εξάλλου, η αμέσως προηγούμενη φορά που ο Σάντερς είχε κάνει ακριβώς το ίδιο ήταν μόλις πριν λίγους μήνες, τον περασμένο Οκτώβριο, σε μια άλλη απεργιακή φρουρά, στο Μανχάταν εκείνη τη φορά…

Όλα αυτά μπορεί να μην τα γνωρίζει η ευρωπαϊκή –και η ελληνική- αριστερά, που εξακολουθούν να σφυρίζουν αδιάφορα,  αλλά τα γνωρίζουν πολύ καλά τόσο οι εργαζόμενοι όσο και οι πολυεθνικές και η εργοδοσία των Ηνωμένων Πολιτειών. Για αυτό εξάλλου, ο ίδιος ο διευθύνων σύμβουλος της Verizon Lowell McAdam έσπευσε να επιτεθεί στον Σάντερς, χαρακτηρίζοντάς τον, μεταξύ άλλων, «άσχετο και απληροφόρητο», «αποκομμένο από την πραγματικότητα» και «άξιο περιφρόνησης»! Αντίθετα, οι απεργοί της Verizon και το μεγάλο συνδικάτο τους CWA (600.000 μέλη)  όχι μόνο ζητωκραύγασαν τον Μπέρνι αλλά και αποφάσισαν δημοκρατικά να «υιοθετήσουν» και να στηρίξουν την υποψηφιότητά του, χαρακτηρίζοντάς τον «δικό τους άνθρωπο» και «υπέρμαχο (champion) των δικαίων της εργατικής τάξης»! Εξάλλου, δεν είναι τυχαίο ότι ο Σάντερς έκλεισε τη σύντομη ομιλία του στην απεργιακή φρουρά με τη φράση «Εκ μέρους κάθε εργάτη στην Αμερική, για λογαριασμό εκείνων που αντιμετωπίζουν το ίδιο είδος πιέσεων, σας ευχαριστώ για αυτό που κάνετε. Θα νικήσουμε!»…

2016-04-15 02 sanders2Λίγο πριν συμβούν όλα αυτά, ήταν όμως ένα άλλο μεγάλο συνδικάτο, τοπικό αυτή τη φορά, εκείνο των εργαζόμενων στις μεταφορές της Νέας Υόρκης (Transit Workers Union-Local 100), που αποφάσιζε να υποστηρίξει τον Μπέρνι Σάντερς, προς μεγάλη έκπληξη του κομματικού κατεστημένου της Νέας Υόρκης που θεωρούσε αυτό ειδικά το συνδικάτο σχεδόν φέουδό του.  Η απόφαση των συνδικαλιστικών στελεχών ήταν όμως σχεδόν ομόφωνη (ψήφοι 42 έναντι 1) και είναι ενδεικτική των ραγδαίων αλλαγών που προκαλεί η καμπάνια του Μπέρνι Σάντερς μέσα στην αμερικανική εργατική τάξη και στο συνδικαλιστικό τοπίο της. Η προσχώρηση του 40.000 μελών του TWU στο στρατόπεδο του Σάντερς αποκτά μάλιστα ακόμα μεγαλύτερη σημασία  καθώς η μεγάλη πλειοψηφία τους είναι αφρο-αμερικανοί και ισπανόφωνοι, δηλαδή ανήκουν σε δυο μεγάλες κοινότητες που ελέγχονται από το κατεστημένο του Δημοκρατικού κόμματος και ακολουθούν πιστά τους Κλίντον.

Τεράστια πλήθη-πρωτοφανής ενθουσιασμός

Το βράδυ της ίδιας περασμένης Δευτέρας, η συγκέντρωση του Μπέρνι Σάντερς στο Πάρκο του Γκρίνουιτς Βίλατζ της Νέας Υόρκης, χαρακτηρίστηκε από τα ΜΜΕ ως «ιστορική» σπάζοντας κάθε προηγούμενο ρεκόρ σε μαζικότητα (συμμετείχαν 27.000 άνθρωποι που είχαν συρρεύσει από νωρίς το απόγευμα!), και η παρουσία της νεολαίας αλλά και των εργαζομένων, απεργών και μη, ήταν ιδιαίτερα έντονη με πλακάτ και με συνθήματα. Σ’αυτό το σημείο αξίζει όμως να τονίσουμε ένα χαρακτηριστικό όλων των (εκατοντάδων) συγκεντρώσεων του Σάντερς που μόνο τα βίντεό τους μπορούν να αποδώσουν πιστά: τον πρωτοφανή ενθουσιασμό των ανθρώπων που συρρέουν σε αυτές, κάτι εντελώς καινούργιο και σχεδόν εντελώς άγνωστο μέχρι τώρα στις  πολιτικές παραδόσεις των ΗΠΑ. Είναι σε τελική ανάλυση αυτός ο πρωτοφανής ενθουσιασμός σε συνδυασμό με την επίσης πρωτοφανή μαζικότητα των συγκεντρώσεων του Μπέρνι Σάντερς που μας εισάγουν στην (κοσμο)ιστορική σημασία των γεγονότων που εξελίσσονται μπροστά στα μάτια μας αυτό τον καιρό στη καρδιά της παγκόσμιας υπερδύναμης: Χάρη στην καμπάνια και το ριζοσπαστικό λόγο του Σάντερς, εκατομμύρια Αμερικανών εισάγονται στη προβληματική της ταξικής πάλης και αρχίζουν να αποκτούν ταξική συνείδηση! Επειδή όμως συμβαίνουν όλα αυτά τα ιστορικά και πρωτοφανή, για αυτό και παίρνει διαστάσεις αληθινής εξέγερσης και απόδρασης από τη φυλακή του δικομματισμού, η τάση εκατομμυρίων υποστηρικτών του Σάντερς να ανεξαρτοποιηθούν, και να οικοδομήσουν είτε ένα μαζικό ριζοσπαστικό κίνημα είτε ένα «τρίτο κόμμα» είτε και τα δυο μαζί!...

2016-04-15 03 sanders3Όταν πριν από ένα μήνα βάζαμε ερωτηματικό στο τίτλο του άρθρου μας «Προς ένα πρωτόγνωρα μαζικό κίνημα στις ΗΠΑ;» (1), το κάναμε επειδή μέχρι τότε υπήρχαν μόνο ενδείξεις ότι θα μπορούσε να υπάρξει μετεξέλιξη της εκλογικής καμπάνιας σε μαζικό ανεξάρτητο κίνημα. Σήμερα, μόλις ένα μήνα αργότερα, μπορούμε να μιλάμε όχι πια για ενδείξεις αλλά για… αποδείξεις. Αν και με διαφορετική ένταση, σε όλους τους κοινωνικούς χώρους και τομείς των οργανωμένων υποστηρικτών του Σάντερς, σημειώνεται αληθινός οργασμός διεργασιών που στοχεύουν –όλες τους- στη δημιουργία διαδικασιών που οδηγούν στη δημιουργία μαζικού ανεξάρτητου κινήματος ή κινημάτων. Παντού ακούγεται η ίδια διαπίστωση ότι αυτό που συμβαίνει δεν έχει το όμοιό του εδώ και πάρα πολλές δεκαετίες, και ότι τώρα είναι η χρυσή ευκαιρία που δεν πρέπει να χαθεί! Και φυσικά, πληθαίνουν οι συναντήσεις, οι συνδιασκέψεις και τα προγραμματισμένα –κάθε λογής- συνέδρια που έχουν μια φιλοδοξία: να δώσουν συνέχεια, οργάνωση και πρόγραμμα στο κίνημα που άρχισε μεν σαν προεκλογική εκστρατεία αλλά υπόσχεται ήδη να μετεξελιχθεί σε κάτι ποιοτικά πολύ μεγαλύτερο και ιστορικό, που μπορεί να φέρει τα πάνω κάτω στις ΗΠΑ και σε όλο τον κόσμο. Και ας μη νομιστεί ότι αυτά τα λέει κάποιος ευφάνταστος και υπεραισιόδοξος Ευρωπαίος. Στελέχη αλλά και απλοί εργαζόμενοι στις ΗΠΑ εντυπωσιάζουν αυτό τον καιρό με τη συνείδηση που δείχνουν ότι έχουν πως κάνουν κάτι ιστορικό και πολύ μεγάλο,  καθώς συνηθίζουν να κλείνουν τις ομιλίες τους με τη σημαδιακή φράση  «Όλος ο κόσμος κοιτάζει» (The whole world is watching), που  έγινε αντιπολεμικό σύνθημα και πρωτακούστηκε έξω από ένα άλλο εκλογικό Συνέδριο του Δημοκρατικού κόμματος, το 1968 στο Σικάγο! Εξάλλου, όλοι επαναλαμβάνουν ότι μόνο ένα τέτοιο κίνημα θα μπορεί να αντιμετωπίσει τις αντιδραστικές και νεοφιλελεύθερες πολιτικές είτε του Τράμπ είτε της Κλίντον αν εκλεγούν στην προεδρία των ΗΠΑ, ενώ είναι ο   ίδιος ο Σάντερς που δεν σταματάει εδώ και μήνες, να επαναλαμβάνει ότι «ακόμα και ο καλύτερος και πιο ριζοσπάστης πρόεδρος θα αποτύχει αν δεν  στηρίζεται  σε ένα μαζικό ριζοσπαστικό κίνημα»…

Με απλά λόγια, αυτά που συμβαίνουν σήμερα βαθιά μέσα στην αμερικανική κοινωνία θα ήταν εντελώς αδιανόητα πριν από ένα χρόνο καθώς δεν μπορούσαμε να τα δούμε ούτε στο πιο τολμηρό μας όνειρο. Είναι ένα αληθινό δώρο εξ ουρανού! Τόσο επειδή έρχονται σε μια μαύρη εποχή στη χώρα και στην ήπειρό μας όσο και επειδή διαδραματίζονται εκεί όπου παίζεται και αποφασίζεται, περισσότερο από οπουδήποτε αλλού, η τύχη της ανθρωπότητας και του πλανήτη μας. Ένας λόγος λοιπόν παραπάνω για να σταματήσουμε να σφυρίζουμε αδιάφορα και να οργανώσουμε πάραυτα αυτό που είναι καθήκον και υποχρέωσή μας: το κίνημα αλληλεγγύης και έμπρακτης υποστήριξης στο -υπό διαμόρφωση- μαζικό και ανεξάρτητο κίνημα της νεολαίας και των εργαζομένων των Ηνωμένων Πολιτειών! Τώρα και όχι αύριο επειδή έχουμε ήδη καθυστερήσει πάρα πολύ…

Σημειώσεις 

1. http://contra-xreos.gr/arthra/1017-2016-03-12-10-20-00.html

scroll back to top