The Republican Party's Delusional Attachment to Trump Sets the Stage for the Acceleration of Neoliberal Proto-Fascism
The Republican Party's Delusional Attachment to Trump Sets the Stage for the Acceleration of Neoliberal Proto-Fascism by  C.J. Polychroniou The strategic objective of the Republican Party is not simply to engage in obstructionism, but to continue dividing the nation and radicalizing the American public agai
La Commune de Paris: un saut de tigre dans le passé
La Commune de Paris: un saut de tigre dans le passé Par Michael Lowy Toute révolution est, comme l’écrivait Walter Benjamin, « un saut de tigre dans le passé » : ce fut le cas de la Commune de Paris de 1871, qui avait, dans la Commune parisienne de 1793-94 une de ses principales références ; 
CHAOUAT Gérard (Vingtras, Vallès)
    CHAOUAT Gérard (Vingtras, Vallès)   Né le 6 mai 1944 à Alger (Algérie), mort le 23 avril 2021 à Paris (XXe arr.) ; militant de l’UEC et du PC, du FUA et de la JCR, de l’International Marxist Group 1974, de la LC/LCR jusqu’en 1980 ; pendant ses études de médecine, mili
Latin America has once again entered a period of strong social and political turbulence
Latin America has once again entered a period of strong social and political turbulence Interview with Franck Gaudichaud Franck Gaudichaud recently wrote and coordinated two collective works drawing a critical assessment of “progressive” political attempts to challenge neoliberal hegemony in Latin America.
Équateur : De Rafael Correa à Guillermo Lasso en passant par Lenin Moreno
  Équateur : De Rafael Correa à Guillermo Lasso en passant par Lenin Moreno par Eric Toussaint Le 11 avril 2021, lors du deuxième tour des élections présidentielles, Guillermo Lasso (52,4 %), le candidat de la droite, a devancé Andres Arauz (47,6 %), le candidat soutenu par Rafael Corr
The Paris Commune of 1871, banks and debt
The Paris Commune of 1871, banks and debt by Eric Toussaint On the occasion of the 150th anniversary of the extraordinary experience of the Paris Commune, it is fundamental to draw a number of lessons from it. The measures a government takes regarding its Central Bank, the debts of working class people, public
En mémoire de Patrice Lumumba assassiné le 17 janvier 1961
  En mémoire de Patrice Lumumba assassiné le 17 janvier 1961 par Eric Toussaint   Ce 17 janvier 2021, nous commémorons le 60e anniversaire de l’assassinat de Patrice Lumumba (1925-1961). Suite à une victoire éclatante aux premières véritables élections auxquelles les Congolais ont partic
What Trump's Doing Is Crazy and Dangerous—and It Ain't Over Yet
What Trump's Doing Is Crazy and Dangerous—and It Ain't Over Yet Trump still threatens us, and discussing the election in the past tense is stupid. by Jeffrey C. Isaac Ever since November 7, when the election was more or less authoritatively “called” by all major media, a wide range of pundits have spoken
The Rolling Constitutional-Fascist Coup in the World's Most Dangerous Nation
Photograph by Nathaniel St. Clair The Rolling Constitutional-Fascist Coup in the World's Most Dangerous Nation by Paul Street “We Want to Get Rid of the Ballots” We are in the middle of a rolling authoritarian and even fascist coup that is working with and through the United States Constitution to no smal
Will the Military Support a Declaration of Martial Law
Will the Military Support a Declaration of Martial Law Garett Reppenhagen, Veterans for Peace, Interviewed by Bill Resnick August 27, 2020 Recently, Veterans for Peace issued a statement condemning the deployment of troops in the U.S.:   “Veterans For Peace condemns the inflammatory statements of Dona
Ernest Mandel et l’écosocialisme
  Ernest Mandel et l’écosocialisme   par Michael Löwy* La préoccupation de l'environnement apparaît avec force dans les écrits de Mandel seulement à partir des années 1970. Elle ne figure pratiquement pas, par exemple, dans le Traité d'économie marxiste (1962). Il est vrai qu’on trou
A boot is crushing the neck of American democracy
A boot is crushing the neck of American democracy by Cornel West The fundamental question at this moment is: can the United States be reformed? Here we go again. Another black person killed by the US police. Another wave of multiracial resistance. Another cycle of race talk on the corporate media. Another displ
COVID-19: The murderous state!
COVID-19: The murderous state! by SUD Santé We are publishing this text from the SUD Santé Sociaux federation, because it reflects the reality encountered by staff in this sector in our different countries. On 17 November 2019, in the city of Wuhan, China, the coronavirus 2019 (COVID 19) appeared. On January
El activista y expreso político del franquismo Chato Galante fallece por coronavirus
El activista y expreso político del franquismo Chato Galante fallece por coronavirus Era miembro de la asociación de presos y represaliados de la dictadura franquista La Comuna y pertenecía a la Liga Comunista Revolucionaria cuando fue detenido y torturado hasta en cuatro ocasiones entre los años 1969 y 197

Αναζήτηση

 USA

Μπάϊντεν: "Καλός αλλά λίγος"...

ΗΠΑ 2021: Ο νεοφιλελευθερισμός δεινοπαθεί και η αριστερά καιροφυλακτεί!

Του Γιώργου Μητραλιά

Για σαράντα επτά χρόνια βουλευτής και γερουσιαστής και επί μια οκταετία αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, ο Τζό Μπάϊντεν είχε προφανώς όλο το χρόνο να καλλιεργήσει το προφίλ ενός πολιτικού που η Wikipedia δίκαια κατατάσσει στη “δεξιά πτέρυγα του Δημοκρατικού κόμματος”. Τι συμβαίνει λοιπόν, και ο ένας μετά τον άλλο αριστεροί και ακροαριστεροί οικονομολόγοι και αναλυτές σε όλο το κόσμο δηλώνουν “θετικά έκπληκτοι” για τα πεπραγμένα του Μπάϊντεν στις πρώτες 100 ή 130 μέρες της προεδρίας του, σε βαθμό μάλιστα που τους κάνει να διαπιστώνουν ακόμα και απομάκρυνσή του από τον κυρίαρχο νεοφιλελευθερισμό;

USA End PovertyΕπειδή λοιπόν στην εποχή μας δεν συμβαίνουν πια θαύματα, συμβαίνει απλώς ότι υπάρχουν πια στις ΗΠΑ -των πολλαπλών ταυτόχρονων κατακλυσμικών κρίσεων- όχι μόνο ισχυρά λαϊκά κινήματα αλλά και δυνάμεις της ριζοσπαστικής αριστεράς με πρωτοφανώς μεγάλη κοινωνική απήχηση, ικανές να κάνουν αισθητή την παρουσία τους ακόμα και στην κεντρική πολιτική σκηνή, επιβάλλοντας μάλιστα κάποιες από τις θέσεις και προτάσεις τους! Και για του λόγου το αληθές, ιδού ευθύς αμέσως πώς εκδηλώνεται αυτή η πρωτόγνωρη ικανότητα της νέας αμερικανικής αριστεράς των κινημάτων να επηρεάζει και να σπρώχνει στα αριστερά τις πολιτικές του -κατά τα άλλα παλαίμαχου συντηρητικού- προέδρου Μπάιντεν, ενώ ταυτόχρονα παλεύει και κινητοποιεί πάνω στο δικό της ριζοσπαστικό διεκδικητικό και χειραφετητικό πρόγραμμα.

Ενώ λοιπόν στην Ευρώπη, όπου οι κυβερνώντες δεν αισθάνονται καμιά ουσιαστική πίεση από τα αριστερά, τα “σχέδια οικονομικής ανάκαμψης” συνοψίζονται στη χιλιοπαιγμένη νεοφιλελεύθερη συνταγή της λιτότητας και των δραστικών κοινωνικών περικοπών, τα αντίστοιχα σχέδια της προεδρίας Μπάιντεν ξεχωρίζουν για τα ποσοτικά και κυρίως, τα ποιοτικά χαρακτηριστικά τους. Όχι μόνο επειδή μεταφράζονται σε θηριώδεις επενδύσεις πολλών χιλιάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων, αλλά πρωτίστως επειδή αγνοούν τις ιερές αγελάδες του νεοφιλελευθερισμού που είναι το χρέος και ο πληθωρισμός, προτάσσουν την πολιτική και ξεκινάνε από την ικανοποίηση των αναγκών του πληθυσμού. Με άλλα λόγια, συνιστούν αλλαγή πορείας μετά από μισό αιώνα νεοφιλελεύθερων πολιτικών όλων των αμερικανικών κυβερνήσεων. Και βεβαίως, συνιστούν απομάκρυνση αν όχι αρχή ρήξης με τα θέσφατα και τις επιταγές του νεοφιλελευθερισμού!

Food BankΦυσικά, η τουλάχιστον έκρυθμη πολιτική κατάσταση και η μόνιμη απειλή που εκφράζει ο Τραμπ και οι δικοί του, καθώς και η ασφυκτική πίεση που ασκούν οι ποικίλες κατακλυσμικές οικονομικές, υγειονομικές, κλιματικές, και κοινωνικές κρίσεις εξηγούν σε κάποιο βαθμό τη δραστική αλλαγή πορείας της νέας αμερικανικής κυβέρνησης. Όμως, τα σχέδια οικονομικής ανάκαμψης του προέδρου Μπάιντεν δεν θα πρότασσαν ποτέ την αντιμετώπιση της κλιματικής καταστροφής και των κοινωνικών ανισοτήτων, αν δεν είχαμε δει τα τελευταία 5-6 χρόνια να αναπτύσσονται στις ΗΠΑ μαζικά και ριζοσπαστικά κινήματα (για το κλίμα, την υγεία, τη στέγη, την παιδεία, τους μισθούς, τον αντιρατσισμό, τις καταρρέουσες υποδομές της χώρας και φυσικά, τα δικαιώματα των γυναικών και των μειονοτήτων) που έπεισαν -και κινητοποιούν- δεκάδες εκατομμύρια πολίτες για την ανάγκη άμεσης αντιμετώπισης αυτών των προβλημάτων.

Μήπως όμως, η νέα αμερικανική αριστερά αναπαύεται τώρα στις δάφνες της και περιορίζεται στην κλασική “κριτική υποστήριξη” στον πρόεδρο Μπάιντεν; Η απάντηση είναι ένα κατηγορηματικό όχι, καθώς μάλιστα η εξωτερική πολιτική του Μπάιντεν είναι -προς το παρόν- άκρως επιθετική και αντιδραστική, μη διαφέροντας ουσιαστικά από εκείνη όλων των προκατόχων του. Έτσι, ενώ είναι γενική η διαπίστωση ότι, τουλάχιστον στο εσωτερικό της χώρας, ο Μπάιντεν εκπλήσσει ευχάριστα καθώς κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, όλα τα κοινωνικά κινήματα, τα συνδικάτα ταξικής πάλης και οι εκπρόσωποι της ριζοσπαστικής αριστεράς (από την Αλεξάντρια Οκάσιο-Κορτέζ και τον Μπέρνι Σάντερς μέχρι και τον γηραιό αναρχικό Νοάμ Τσόμσκι) δηλώνουν με μια φωνή ότι “πρόκειται για ένα πρώτο θετικό βήμα”, που όμως δεν είναι αρκετό μια και οι καιροί απαιτούν πολύ περισσότερα!

Capitalism isn't workning

Και αυτός είναι ο λόγος που, όχι μόνο έξω στους δρόμους αλλά και μέσα στη Βουλή και στη Γερουσία, η αμερικανική ριζοσπαστική αριστερά επιλέγει να κοντράρει τον Μπάιντεν με έργα και όχι μόνο με λόγια. Έτσι, στο προεδρικό σχέδιο των επενδύσεων 2 τρισεκατομμυρίων δολαρίων σε βάθος χρόνου πενταετίας για τις υποδομές και τις ανισότητες, αντιπροτάσσει και καταθέτει προς ψήφιση το δικό της νομοσχέδιο που προβλέπει επενδύσεις 1 τρισεκατομμυρίου ετησίως -ή 10 τρισεκατομμυρίων για τα επόμενα δέκα χρόνια- στις υποδομές, το κλίμα και την απασχόληση! Η διαφορά με τη προεδρικό σχέδιο δεν είναι όμως μόνο ποσοτική. Είναι κυρίως ποιοτική καθώς το δικό της σχέδιο με τα αρχικά THRIVE (Transform, Heal, and Renew by Investing in a Vibrant Economy), βάζει στην πρώτη γραμμή των προτεραιοτήτων του τις καταπιεσμένες μειονότητες, τα ιθαγενικά έθνη, τα εργατικά συνδικάτα και γενικότερα, τα θύματα των νεοφιλελεύθερων πολιτικών και της κλιματικής καταστροφής. Με ποιο τρόπο; Προβλέποντας ότι το 50% των επενδύσεων του νομοσχεδίου θα πάει σε αυτές τις καταπιεσμένες κοινότητες, από τις οποίες θα πρέπει εξάλλου να προέρχεται το 50% των πολιτών που θα προσληφθούν για να εργαστούν για το σχέδιο Thrive. Και επίσης, προβλέποντας τη δημιουργία κοινών αντιπροσωπευτικών οργάνων όλων αυτών των καταπιεσμένων κοινωνικών ομάδων, έτσι ώστε να είναι αυτά τα όργανα που αποφασίζουν πού και πώς θα γίνουν οι επενδύσεις, και ποιές ανάγκες τους θα πρέπει να ικανοποιηθούν κατά προτεραιότητα.

Φυσικά, δεν είναι τυχαίο ότι το σχέδιο THRIVE που εμπνέεται από το Green New Deal, υπογράφει πρώτος ο γερουσιαστής Ed Markey, που μαζί με την Αλεξάντρια Οκάσιο-Κορτέζ συνέγραψαν πριν από δυο χρόνια το Green New Deal. Έχει λοιπόν ενδιαφέρον να δούμε με ποια λόγια ο κ. Markey παρουσίασε πρόσφατα στον τύπο την “φιλοσοφία” του Thrive αλλά και γενικότερα της νέας αμερικανικής ριζοσπαστικής αριστεράς: “Οι πολιτικοί δεν μπορούν να αγνοήσουν τις πραγματικότητες που αντιμετωπίζουν εκατομμύρια Μαύροι, Λατίνοι, Ιθαγενείς, μετανάστες και εργατικές οικογένειες σε όλη την Αμερική. Οι τέσσερις κρίσεις που αντιμετωπίζει η Αμερική μας σκοτώνουν στην κυριολεξία. Είναι η κλιματική αλλαγή, η πανδημία στη δημόσια υγεία, η φυλετική αδικία και η οικονομική ανισότητα. Δεν μπορούμε να νικήσουμε μονάχα μια από αυτές τις κρίσεις. Πρέπει να αναπτύξουμε ένα σχέδιο δράσης που τις αντιμετωπίζει όλες μαζί”…

Μπορεί να ψηφιστεί και να γίνει νόμος ένα νομοσχέδιο σαν το Thrive; Οι εμπνευστές του δεν έχουν αυταπάτες. Δεν πρόκειται να ψηφιστεί αν και αγγίζουν ήδη τους 100 οι Δημοκρατικοί βουλευτές που σπεύδουν να το στηρίξουν! Όμως, τουλάχιστον τώρα, ο στόχος τους είναι άλλος: Με εργαλείο και όπλο αυτό το νομοσχέδιο, να προκαλέσουν κοινωνικές ζυμώσεις τεράστιων διαστάσεων, κινητοποιώντας τις άμεσα -και όχι μόνο- ενδιαφερόμενες κοινότητες και τάξεις γύρω από πολύ συγκεκριμένες και χειροπιαστές διεκδικήσεις και διαδικασίες υλοποίησής τους. Εξάλλου, τον ίδιο ακριβώς στόχο έχουν και οι προσυπογράφοντες ένα ακόμα πιο φιλόδοξο και ριζοσπαστικό (νομο)σχέδιο, που έρχεται κι αυτό να κοντράρει αντίστοιχο σχέδιο του προέδρου Μπάιντεν.

2021 05 05 05 usaΠρόκειται για το γιγάντιο νομοσχέδιο CCC (Civilian Climate Corps for Jobs and Justice Act) των Αλεξάντρια Οκάσιο-Κορτέζ και του γερουσιαστή Εντ Μάρκι, που αντιπροτάσσεται στο προεδρικό σχέδιο με τα ίδια αρχικά. Και τα δυο αποτελούν μια εκσυγχρονισμένη εκδοχή του περίφημου CCC (Civilian Conservation Corps) του προέδρου Ρούζβελτ, που στη δεκαετία του 1930, έβαλε 3 εκατομμύρια (άνεργους) Αμερικανούς να εργαστούν για την υλοποίηση του New Deal. Μέχρις εδώ όμως οι ομοιότητες. Πράγματι, ενώ το σχέδιο του Μπάιντεν δεν προβλέπει να απασχολήσει πάνω από 200.000 εργαζόμενους, εκείνο των AOC-Markey θέλει να δημιουργήσει, στα επόμενα πέντε χρόνια, έναν αληθινό “στρατό” 1,5 εκατομμυρίων εργατών που θα ριχτούν στη δουλειά για να κλείσουν μερικές από τις μεγαλύτερες πληγές των ΗΠΑ: τις ξεπερασμένες και καταρρέουσες υποδομές, το επικίνδυνα μολυσμένο από μόλυβδο νερό (σχεδόν οι μισοί Αμερικανοί δεν πίνουν καθαρό νερό), την ατμοσφαιρική μόλυνση, τις καταστροφικές πυρκαγιές, και πριν απ’όλα, την κλιματική αλλαγή αλλά και την ανεργία καθώς αυτό το σχέδιο αναμένεται να δημιουργήσει 15,5 εκατομμύρια νέες θέσεις απασχόλησης.

Όμως, προσοχή: Οι διαφορές αυτού του σχεδίου από εκείνα των Μπαϊντεν και Ρουζβελτ είναι τεράστιες. Ενώ το σχέδιο του Ρούζβελτ και και σε κάποιο βαθμό και το σχέδιο του Μπάιντεν, δεν ασφαλίζουν και δεν αμοίβουν ικανοποιητικά τους εργαζομενους τους, εκείνο των AOC-Markey, που είναι συνοδευτικό του Green New Deal που μόλις κατατέθηκε ως νομοσχέδιο προς ψήφιση στη Βουλή των Αντιπροσώπων, προβλέπει πλήρη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, ωριαία αμοιβή 15 δολαρίων και χρηματοδοτημένη επαγγελματική επιμόρφωση για το 1,5 εκατομμύριο των εργαζομένων του. Και σε αντίθεση ειδικά με το CCC του Ρούζβελτ, που αποδεχόταν τις φυλετικές διακρίσεις και απέκλειε τις γυναίκες και τις μειονότητες, το CCC της νέας αμερικανικής αριστεράς προτάσσει την ικανοποίηση των αναγκών των καταπιεσμένων κοινοτήτων (με πρώτη εκείνη των Ιθαγενών λαών) που θα αποφασίζουν αυτές οι ίδιες -και όχι κάποια κεντρική κρατική αρχή- από κοινού με τα εργατικά συνδικάτα και την τοπική αυτοδιοίκηση, το περιεχόμενο και τον σχεδιασμό των δράσεων!

USAΜετά από όλα αυτά, είναι φανερό πως βρισκόμαστε μπροστά σε σχέδια που ξεπερνάνε την απλή αντιμετώπιση προβλημάτων, όσο μεγάλα και κρίσιμα κι αν είναι αυτά, και -εν δυνάμει- εισάγουν στη προβληματική της οικοδόμησης μιας μετα-καπιταλιστικής δημοκρατικής οργάνωσης της κοινωνίας. Και όλα αυτά όχι μόνο χειροπιαστά και με τρόπο άμεσα κατανοητό από ευρύτατα τμήματα του πληθυσμού, αλλά και με την ενεργό συμμετοχή αυτού του ίδιου πληθυσμού που έχει πρωταγωνιστικό ρόλο!

Σε τελική ανάλυση,πολλά αν όχι τα πάντα εξαρτώνται από την πορεία που θα πάρει η ταξική πάλη, από το πού θα γύρει η κοινωνική πλάστιγγα. Και πριν απ’όλα, από το κατά πόσο θα γίνουμε μάρτυρες της επανάληψης των μαζικών απεργιών και άλλων κοινωνικών κινητοποιήσεων πάνω στις οποίες στηρίχτηκε το New Deal στη δεκαετία του 1930. Κλείνουμε λοιπόν δίνοντας το λόγο σε αυτήν που ίσως είναι η πιο εμβληματική μορφή του νέου αμερικανικού συνδικαλισμού ταξικής πάλης, στην πρόεδρο του συνδικάτου αεροσυνοδών Σάρα Νέλσον, που δηλώνει ότι τώρα είναι η ώρα για να κινητοποιηθούν οι Αμερικανοί εργαζόμενοι: “Είναι δουλειά μας να εκμεταλλευθούμε αυτή τη στιγμή και να οικοδομήσουμε πάνω σε αυτή την ευνοϊκή συγκυρία για να περάσουμε το PRO Act (το νομοσχέδιο που προστατεύει τα συνδικαλιστικά δικαιώματα), να αποκαταστήσουμε τα εκλογικά δικαιώματα, να οργανωθούμε κατά εκατομμύρια, να ανατρέψουμε την ανισότητα, να παλέψουμε για ισότητα, να πετύχουμε περίθαλψη για όλους, να σώσουμε τον πλανήτη με καλές συνδικαλισμένες θέσεις απασχόλησης, και να εξασφαλίσουμε την άνθιση της δημοκρατίας μας”...

 

scroll back to top