Russia: Repudiation of debt at the heart of the revolutions of 1905 and 1917
Part 1 of the Series: Centenary of the Russian Revolution and the Repudiation of Debt Russia: Repudiation of debt at the heart of the revolutions of 1905 and 1917 by Eric Toussaint February 23, 1917: Womens protest in
“Si yo fuese catalán no tendría más remedio que votar sí a la independencia” (Entrevista a Jaime Pastor)
“Si yo fuese catalán no tendría más remedio que votar sí a la independencia” (Entrevista a Jaime Pastor) Josep Casulleras Nualart [Texto original en catalán: http://www.vilaweb.cat/noticies/jaime-pastor-si-jo-
Despotism, neoliberalism and climate change: Morocco's catastrophic convergence
Despotism, neoliberalism and climate change: Morocco's catastrophic convergence By Jawad Moustakbal Claims of Morocco's exceptionalism during the Arab Spring now ring hollow as protests spread in the face of elite poli
Mélenchon, France insoumise, populisme : questions sur la séquence électorale 2016-2017 et ses implications
Mélenchon, France insoumise, populisme: questions sur la séquence électorale 2016-2017 et ses implications par ROUSSET Pierre Cette contribution a été écrite pour la Sozialistische Zeitung (SOZ), mensuel publié
Spain: The Municipal Network against Illegitimate Debt held a second successful meeting in Cadiz
Spain: The Municipal Network against Illegitimate Debt held a second successful meeting in Cadiz by Jérôme Duval , Fátima Martín The Municipal Network Against Illegitimate Debt and Fiscal Cuts is expanding to the l
Jeremy Corbyn's historic speech at Glastonbury festival
Jeremy Corbyn's historic speech at Glastonbury festival (video) A triumphant Jeremy Corbyn delivered a rousing, call-to-arms speech at Glastonbury on Saturday. Addressing the huge crowd – one of the festival’s bigge
Middle East: What’s at stake in the crisis over Qatar?
Middle East: What’s at stake in the crisis over Qatar? by ACHCAR Gilbert A brewing conflict among the rulers of the Persian Gulf region reached a crisis stage in early June when Saudi Arabia led other countries o
Maroc: ​Manifestation de soutien à Rabat avec les soulèvements du Rif (video  Attac)
Maroc: ​Manifestation de soutien à Rabat avec les soulèvements du Rif (video  Attac)
Nawel Ben Aissa, une voix vive du Rif
Nawel Ben Aissa, une voix vive du Rif par Omar Aziki , Nawel Ben Aissa Le Maroc vit actuellement une vague de protestation sociale très large initiée par le mouvement de contestation populaire dans le Rif au nord du
Maroc: Appel pour le Rif en lutte
Maroc: Appel pour le Rif en lutte par ATTAC/CADTM Maroc* A toutes les victimes du despotisme, de l’oppression, à toutes celles et ceux qui voient leur dignité bafouée et qui aspirent à un Maroc démocratique.
The times they are a changing: Rebuilding collective action in Albania
The times they are a changing: Rebuilding collective action in Albania by QOSJA Griselda* Following a wave of protests in Zharrez, Albania, Griselda Qosja spoke with activists affiliated with two of the leading leftist
A state of crisis in North-East Asia – The North Korea issue
A state of crisis in North-East Asia – The North Korea issue by ROUSSET Pierre The Korean crisis has gone from chronic to acute since the election of Donald Trump to the presidency of the United States. Against a bac
Battre Le Pen dans les urnes et dans la rue!
Battre Le Pen dans les urnes et dans la rue! Par Michael Lowy Le mot d'ordre proposé par certains camarades, "Pas un seul vote pour Marine Le Pen", n'est pas suffisant. On peut "ne pas voter" MLP en votant blanc ou en
PROGRAM - REGISTRATION - 5th CADTM Europe Summer School
Choosing is defiance ! 5th CADTM Europe Summer School PROGRAM and REGISTRATION by CADTM Belgium Save the dates and sign up here ! From Friday 30th of June to Sunday 2nd of July, the 5th CADTM Europe Summer School w

Αναζήτηση

Προσοχή, κίνδυνος θάνατος:

Όχι, το Εθνικό Μέτωπο της Μαρίν Λε Πεν δεν είναι “ένα κόμμα σαν όλα τα άλλα”!

Του Γιώργου Μητραλιά

2107 04 26 02 france02Το δημοσιευμένο στις 11 του περασμένου Μάρτη άρθρο μας για τις επερχόμενες γαλλικές προεδρικές εκλογές είχε τον εύγλωττο και συνάμα πολύ επίκαιρο τίτλο “Από την παρούσα αποσύνθεση του παλιού στην αυριανή ιστορική θεσμική και πολιτική κρίση”. (1) Αν ήταν να σχολιάζαμε τώρα τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου αυτών των προεδρικών εκλογών αλλά και τις βαθύτερες εξελίξεις που αυτά πυροδοτούν, δεν θα αλλάζαμε ούτε τον τίτλο, ούτε μια λέξη από το περιεχόμενο εκείνου του άρθρου. Κατά συνέπεια, τουλάχιστον προς το παρόν δεν θα είχαμε να προσθέσουμε κάτι το ουσιαστικό…

Αν όμως νοιώθουμε σήμερα την επιτακτική ανάγκη να επανέλθουμε στις γαλλικές εκλογές αυτό οφείλεται όχι μόνο στο γεγονός ότι μεσολάβησε μια “απρόβλεπτη” σημαντική εξέλιξη αλλά και ότι αυτή η εξέλιξη έχει άμεσες συνέπειες τεράστιας σημασίας σε όλη την Ευρώπη και ίσως ακόμα περισσότερο... στη δική μας χώρα. Αναφερόμαστε -προφανώς- στα προβλήματα που δημιούργησε η στάση του Ζαν Λυκ Μελανσόν -αλλά και των δυο “μικρότερων” υποψηφίων της αντικαπιταλιστικής αριστεράς- στο ζήτημα της ψήφου των αριστερών στο δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών, με δεδομένη την παρουσία σε αυτόν της Μαρίν Λε Πεν του ρατσιστικού, ακροδεξιού και άκρως επικίνδυνου Εθνικού Μετώπου.

Με λίγα λόγια, η “σημαντική εξέλιξη” στην οποία αναφερόμαστε συνίσταται στην εγκατάλειψη της πάγιας θέσης των αριστερών ηγεσιών να καλούν στην υπερψήφιση του όποιου αντιπάλου της ακροδεξιάς, σε περιπτώσεις σαν κι αυτή του προσεχούς δεύτερου γύρου των γαλλικών προεδρικών εκλογών από τον οποίο απουσιάζει -δυστυχώς- η αριστερά. Συγκεκριμένα, αυτή τη φορά ο Ζ.Λ. Μελανσόν δεν κάνει ό,τι είχε κάνει π.χ. το βράδυ του πρώτου γύρου των προεδρικών εκλογών του 2002, που είχε σημαδευτεί από την έκπληξη της πρόκρισης στο δεύτερο γύρο του πατέρα της Μαρίν Λε Πεν και ιδρυτή του Εθνικού Μετώπου. Ενώ τότε ο κ. Μελανσόν είχε σπεύσει να ταχθεί υπέρ της υπερψήφισης του τότε ηγέτη της γαλλικής δεξιάς Ζακ Σιράκ, τώρα αποφεύγει πεισματικά να καλέσει να ψηφιστεί ο -εξίσου δεξιότατος και νεοφιλελεύθερος- Ε. Μακρόν. Το αποτέλεσμα αυτής της αλλαγής στάσης έχει εξάλλου ήδη πολύ χειροπιαστές και διόλου ανώδυνες συνέπειες: ο κατά την εκτίμησή μας εκλογικός θρίαμβος του κ. Μελανσόν μετατράπηκε σε χρόνο ρεκόρ σε ψυχόδραμα που διχάζει τους αριστερούς, δίνει οξυγόνο και παράταση ζωής στη ψυχοραγούσα νεοφιλελεύθερη σοσιαλδημοκρατία και φτερά στη θριαμβολογούσα Μαρίν Λε Πεν που κάνει ολομέτωπη επίθεση γοητείας στους ψηφοφόρους του κ. Μελανσόν. Κυρίως όμως, υπονομεύει την (υπαρκτότατη σύμφωνα με τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου των προεδρικών εκλογών) προοπτική δημιουργίας μιας μαζικής γαλλικής ριζοσπαστικής αριστεράς που θα ανέτρεπε τους συσχετισμούς δυνάμεων μέσα στην ευρύτερη γαλλική αριστερά και θα εγκαινίαζε την ανάκαμψη των ταξικών αγώνων μέσα στη γαλλική κοινωνία μετά από 30 χρόνια ηττών και υποχωρήσεων. Με ό,τι αυτό θα συνεπαγόταν, φυσικά, για όλη την Ευρώπη της αριστεράς, της εργασίας και των “από κάτω”…

2107 04 26 03 france03Σπεύδουμε να το τονίσουμε: Αν η παλιότερη πάγια στάση των αριστερών ηγεσιών εδραζόταν στη δημόσια παραδοχή ότι ρατσιστικά και νεοφασιστικά κόμματα σαν το Εθνικό Μέτωπο είναι ποιοτικά διαφορετικά και “δεν είναι σαν όλα τα άλλα”, η σημερινή της εγκατάλειψη δεν μπορεί παρά να σημαίνει το αντίθετο, έστω και αν εξακολουθούν να αναγνωρίζονται τα ιδιαίτερα επικίνδυνα χαρακτηριστικά αυτού του κόμματος. Και επειδή δεν αρκούν οι υπεκφυγές του είδους “ούτε μια ψήφος στην Λε Πεν” χωρίς να γίνεται λόγος για την ταμπακιέρα, άμεση συνέπεια αυτής της εγκατάλειψης και των μισόλογων και μισών αληθειών που την συνοδεύουν είναι ο υπό εξέλιξη διχασμός και το ψυχόδραμα των αριστερών ψηφοφόρων, πολλοί από τους οποίους φτάνουν να επιλέγουν την αποχή ή το λευκό και λιγότεροι ακόμα και την υπερψήφιση της Μαρίν Λε Πεν!

Γνωρίζουμε το επιχείρημα που επικαλούνται οι αριστερές ηγεσίες για να δικαιολογήσουν τη σημερινή αλλαγή στάσης τους: Μας την επιβάλλει η πραγματικότητα, δηλαδή το γεγονός ότι η αντιμετώπιση των ρατσιστικών και νεοφασιστικών κομμάτων σαν “ποιοτικά διαφορετικών” έχει ξεθυμάνει και δεν βρίσκει την ανταπόκριση που είχε παλιότερα μεταξύ των μισθωτών, των καταπιεσμένων και του “κόσμου της αριστεράς”. Δεν διαφωνούμε με αυτή τη διαπίστωση. Όμως, πέρα από το ότι αυτή η αλλαγή δεν πέφτει από τον ουρανό και οφείλεται στην -εδώ και πολύ καιρό- εγκατάλειψη των αντιφασιστικών παραδόσεων από μέρους συγκεκριμένων αριστερών ηγεσιών με “όνομα και διεύθυνση”, το μέγα ζήτημα είναι τι κάνουμε εδώ και τώρα καθώς ο χρόνος πιέζει και η απειλή είναι άμεση όσο ποτέ άλλοτε εδώ και 70 χρόνια: Επιδιώκουμε κάποια άμεσα εκλογικά και άλλα κέρδη προσαρμοζόμενοι (2) σε αυτή τη “πραγματικότητα” ή μήπως προσπαθούμε να την αλλάξουμε επειδή στοχεύουμε πιο μακριά, πιο ουσιαστικά και πιο υπεύθυνα;

2107 04 26 01 france01“Πιο μακριά, πιο ουσιαστικά και πιο υπεύθυνα” θα σήμαινε όμως ότι αυτές οι αριστερές ηγεσίες νοούν και πράττουν όχι σε “κενό αέρα” και με κριτήριο τη δική τους διαιώνιση αλλά μακροπρόθεσμα και διεθνιστικά. Με άλλα λόγια, λαβαίνοντας σοβαρά υπόψην τις συνέπειες και εκτός γαλλικών συνόρων που θα έχει μια τέτοια αλλαγή στάσης σε μια χώρα σαν τη Γαλλία που είναι ο παραδοσιακός φάρος της ευρωπαϊκής αριστεράς. Και για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι, “λαβαίνοντας υπόψη τις συνέπειες” που θα έχει σε μια Ευρώπη σαν τη σημερινή που σαρώνεται από το τσουνάμι της προελαύνουσας πιο ρατσιστικής και βίαιης ακροδεξιάς. Όπως π.χ. στη σημερινή Ελλάδα όλων των κρίσεων, των ηττών και των απογοητεύσεων όπου το καλύτερο δώρο στη ναζιστική Χρυσή Αυγή θα ήταν να αντιμετωπιστεί -και αυτή- σαν “ένα κόμμα σαν όλα τα άλλα”. Αδιανόητο; Όχι και τόσο αν θυμηθούμε ότι εξίσου “αδιανόητα” ήταν μέχρι πρότινος στη Γαλλία όλα αυτά που είναι πια δεινή, εφιαλτική και άθλια πραγματικότητα…

Το συμπέρασμα δεν μπορεί παρά να είναι κατηγορηματικό. Η κατάσταση πανευρωπαϊκά είναι ήδη εξαιρετικά επικίνδυνη για να μην επιτρέπει “ολισθήματα” και “λάθη” σαν κι αυτά που βλέπουμε να διαπράττονται σήμερα στη Γαλλία. Αντίθετα από ό,τι δείχνουν να πιστεύουν ορισμένοι νεόκοποι μαθητευόμενοι μάγοι της αριστεράς, στη νύχτα των οποίων όλες οι αγελάδες είναι γκρίζες, κόμματα σαν το γαλλικό Εθνικό Μέτωπο “δεν είναι σαν όλα τα άλλα” επειδή έρχονται στην εξουσία για να συντρίψουν τις ελευθερίες και τα δικαιώματα των “από κάτω” και φεύγουν από αυτή μόνο με πόλεμο, ερείπια και πολύ αίμα! Και ας μην το ξεχνάμε: Η αριστερά και οι ηγεσίες της δεν θα έχουν αυτή τη φορά την πολυτέλεια να αναγνωρίσουμε κατόπιν εορτής ένα “λάθος” τους σαν κι εκείνο που επέτρεψε στο μεσοπόλεμο να έλθουν στην εξουσία οι μέντορες και πνευματικοί πατέρες των διαφόρων σημερινών Λε Πεν και Μιχαλολιάκων...

Σημειώσεις:

1. http://contra-xreos.gr/arthra/1177-2017-03-11-00-01-00.html

2. Αυτή η διάθεση "προσαρμογής" εκδηλώνεται όμως και με πολλούς άλλους τρόπους, όπως είναι η πλήρης αντικατάσταση της (απαγορευμένης πια δια ροπάλου) κόκκινης από τη γαλλική σημαία, και της Διεθνούς από τη Μασσαλιώτιδα σε όλες τις συγκεντρώσεις του κ. Μελανσόν που εξάλλου δεν χάνει ευκαιρία να αναφερθεί, με επικολυρικό τρόπο, στην "πανέμορφη πατρίδα" του, στη "μεγάλη και ωραία Γαλλία", κλπ, κλπ.

scroll back to top